Sri Lanka 2014

Onze eerste dagen in Sri Lanka

Zondag 6 juli
Eindelijk is het zo ver, we gaan vier weken rond reizen door Sri Lanka en man, wat hebben we er zin in! De vlucht met Emirates is fijn. Niet dat je merkt dat je in het grootste passagiersvliegtuig ter wereld zit maar toch is het wel een grappig idee. De service is prima, de kids worden helemaal in de watten gelegd met speelgoed, heerlijk eten (volgens Sofie en Daan minimaal een 10 waard en veeeeel beter dan macaroni uit een blikje) en ook papa en mama worden verwend met onze favoriete witte wijn “The Stump Jump”. Ook kunnen we maar liefst kiezen uit 1800 films, series en games die worden getoond op een groot persoonlijk scherm. Alleen jammer van die overstap in Dubai midden in de nacht maar dan heb je ook kunnen zeggen dat je in Dubai bent geweest 😉

Het eerste gedeelte van de vlucht, zo’n 6,5 uur, hebben we ons vermaakt met het audio systeem van de A380. Na de stop in Dubai, moeten we nog 4,5 uur vliegen en dat is pittig! Kids hebben gelukkig nog wel een uur of twee geslapen maar dat gaat ten koste van ons zit/lig comfort. Je moet er wat voor over hebben….

Maandag 7 juli
Brak komen we om 09.00 uur ’s ochtend lokale tijd aan op de luchthaven van Colombo. Ook op deze vlucht is de service prima en we “verheugen” ons stiekem al weer een beetje op de terugreis. Toch wel spannend om de chauffeur te ontmoeten die bijna vier weken met ons samen door Sri Lanka zal reizen. En zal hij er wel staan?

Gelukkig vinden we al snel het bordje “Esther Hesseling & Family” en chauffeur Mr. Lalith die ons met vier bloemenslingers welkom heet in Sri Lanka. Dit is fijn. Ook zullen we het goed uithouden in ons witte minibusje met airco. Mr. Lalith brengt ons naar het eerste hotel, St. Lachian, niet ver van het vliegveld in de strandplaats Negombo. Mooi, strak, simpel met slechts 16 kamers en een receptionist die begrijpt dat je graag ff wil slapen na een lange vlucht met kids. Dus om 10.30 uur ligt de hele familie in bed om een paar uurtjes bij te slapen en dat is fijn.

De rest van de dag hebben we gevuld met eten (heerlijke curry met garnalen – Daan blijkt een groot liefhebber te zijn van garnalen), zwemmen en Negombo een beetje verkennen. Het valt ons op dat het erg rustig is, weinig toeristen. De toeristische voorzieningen zijn beperkt, da’s niet erg. We hebben gelukkig niet veel nodig. We worden wel ontzettend nieuwsgierig naar dit land, dat nu inmiddels 10 jaar geleden enorm is getroffen door een tsunami. In Negombo en Colombo viel de schade mee, aan de oost- en zuidkust niet. Hoe ver is het land in het opbouwen van zijn infrastructuur?

Dinsdag 8 juli
Om 09.00 uur hebben we afgesproken met Mr. Lalith. We gaan naar de vismarkt op het strand van Negombo en zullen daarna een boottocht maken op de lagune. Het ontbijt is heerlijk, er wordt veel aandacht besteed aan presentatie van het eten en er is volop keus.

De vismarkt is een eerste bijzondere ervaring met de vissers van Sri Lanka. Overvolle manden met vis worden verhandeld aan de hoogste bieders, inktvissen liggen te drogen in de zon en tonijnen wachten op hun volgende bestemming. We worden bekeken maar het is niet vervelend. We kunnen overal rondlopen en worden af en toe aangesproken, zo kan het dus ook!

Daarna maken we een boottochtje over de lagune en het kanaal dat ooit door de Nederlanders is gegraven om specerijen te kunnen vervoeren. Overal ligt afval en plastic, dat is jammer. Het leidt af van al het moois in de omgeving en in de natuur. We zien wat vogels en zelf een paar watervaranen maar krijgen vooral een beeld vanaf het water hoe de mensen hier leven.

De temperatuur is aangenaam, een graadje of 27, zonnetje en een lekker windje. Af en toe drijven wolken voorbij maar niets ernstigs. Toen ik twee dagen geleden de weersvoorspellingen voor Sri Lanka zag, zag dat er behoorlijk ernstig uit met veel regen en onweersbuien. Hebben we geluk of zitten de voorspellingen er naast?

De middag hebben we wederom heerlijk aan het zwembad doorgebracht. Fijn om de vakantie zo te beginnen. Morgen gaan we naar Anuradhapura, de grootste stad van het oude Sri Lanka. Een rit van ongeveer 4,5 uur. De komende dagen zullen we doorbrengen in de culturele driehoek met al haar tempels, Boeddha beelden en grotten.

De sacred city

Woensdag 9 juli
Vandaag gaan we echt op pad, we hebben er zin in. Lali, zoals we Mr. Lalith nu noemen, staat al klaar met ons eigen minibusje en na een hartelijk afscheid van de obers vertrekken we. Op naar Anuradhapura. Best lastig uitspreken, die Singalese plaatsnamen. We hebben een rit van ruim vier uur voor de boeg. De afstanden zijn niet zo heel erg groot (Sri Lanka is ongeveer twee keer zo groot als Nederland) maar we rijden gemiddeld 50 km per uur. Harder mag ook niet want op iedere hoek van de straat staan er wel een paar agenten te controleren op snelheid. Gelukkig is er onderweg veel te zien en vervelen we ons niet.

Ook genieten we van de ramboetans die Lali voor ons heeft gekocht. Leuk hoor, al die exotische vruchten. Onderweg stoppen we nog even om een hindoetempel te bezoeken. Mooi hoe verschillende godsdiensten naast en tussen elkaar kunnen leven, Hindoes, boeddhisten, moslims, christenen en katholieken allemaal door elkaar. Sofie en Daan zijn onder de indruk van alle beelden in de tempel en Lali belooft dat we snel een tempel bezoeken tijdens een echte dienst.

Rond de lunch komen we aan in ons tweede hotel, het Palm Garden Village Hotel in Anuradhapura. Enorm hotel in een prachtige tuin met een groot zwembad. We zijn er een beetje stil van. En stil is het ook want we lijken wederom de enige gasten. Ons huisje ligt een stukje verder in de tuin en is helemaal prima. We gaan lekker zwemmen en een beetje relaxen.

Aan het eind van de middag gaan we naar de “Sacred City of Anuradhapura”. We zien stoepa’s, Boeddha beelden en zijn getuige van een prachtige ceremonie die blijkbaar dagelijks plaatsvindt bij een van de vele stoepa’s. In het donker rijden we terug naar het hotel, moe van al het moois dat we gezien hebben. Wat een mooi land en wat een aardige mensen!

Donderdag 10 juli
Wat een deceptie! We wilden de halve finale van het wereldkampioenschap voetbal kijken (om 01.30 uur ’s nachts!) maar waren zo moe dat dat niet helemaal gelukt is 😉 Jammer dat Nederland niet door is naar de finale. Het treuren was echter van korte duur.

Na een uitgebreid ontbijtbuffet (met, jawel, curry en rijst maar gelukkig ook toast en eieren) vertrekken we naar Mihintale, de plek waar de koning monnik Mahinda heeft ontmoet bovenop een rots en waar het boeddhisme in Sri Lanka is begonnen. Prachtige plek met veel mooie verhalen en een fijn uitzicht bovenop die rots. Het weer is trouwens ook heel fijn, niet te warm, met wolken en een fijn briesje. Nee, we mogen niet klagen!

Een gids vertelt enthousiast de meest prachtige verhalen over de koning, monniken en hoe ze daar geleefd hebben. Ook een leuke plek voor de kids omdat er volop geklommen kan worden (op rotsen die in Europa als onveilig beschouwd zouden worden volgens de kinderen), stoer joh! De middag brengen we door met loomen en zwemmen. Morgen gaan we verder naar de oostkust naar het plaatsje Trincomalee, in 2004 zwaar getroffen door de tsunami. Tijd voor wat snorkelactiviteiten!

Strand aan de oostkust

Vrijdag 11 juli
Vandaag rijden we door het oude oorlogsgebied van de Tamil Tijgers naar de badplaats Trincomalee, aan de oostkust van het eiland. We hebben zin in een nieuw hotel en een nieuwe omgeving. De kids zijn benieuwd naar het zwembad aan het strand waar je ook als het donker is in kan zwemmen. Heerlijk!

De rit is zo’n drie uur en onderweg stoppen we voor een schooloptocht. Met name Daan wordt erg verlegen van alle aandacht die hij krijgt als blond jongetje. Wie kijkt naar wie? Het laatste uur rijden we door het oude “oorlogsgebied”. Er is toch nog veel bewaking van militairen en overal staan nieuwe huisjes die gebouwd zijn door hulpinstanties omdat de oude huisjes zijn verwoest door het geweld. Niet zo goed voor te stellen als je ziet hoe vreedzaam alle bevolkingsgroepen nu samen lijken te leven.

In de buurt van Trincomalee stoppen we bij de warme bronnen van Kanniyai, evenals tien schoolbussen vol met kinderen die het erg leuk vinden om met ons te kletsen. Daarna gaan we naar de Koneswaram tempel, een hindoe tempel op de top van een hoge rots met uitzicht over de zee. Altijd indrukwekkend en vandaag ook spannend omdat één van de vele aapjes zijn zinnen heeft gezet op de rugzak van Edwin. We hebben geen eten bij ons (en de aap denkt van wel) en maken dat we weg komen want het gegrom van het aapje beloofd niet veel goeds.

Lali neemt ons mee naar een restaurant op het strand van Nilaveli waar we echt top gegeten hebben voor €15. Curry met tijgergarnalen, zo uit de zee, en rice/curry en krab. Voor de kids een lekkere gebakken rijst. Hmmmm, dit beloofd veel goeds.

Ons hotel, Chaaya Blue, ligt niet ver van het restaurant. We hebben zin in een heerlijke duik in het zwembad. Het hotel is niet lang geleden helemaal opgeknapt en ligt direct aan het strand. Helaas is onze kamer nog niet klaar maar als een goedmakertje krijgen we een upgrade. We worden erg nieuwsgierig en het wachten wordt beloond met een suite met maar liefst drie balkons, een zitkamer en aparte slaapkamer. Die drie nachten gaan we helemaal prima doorkomen 😉

In het zwembad ontmoeten de kids Froukje en Teun uit Amstelveen. De rest van de middag en het begin van de avond hebben wij “vrij” en kunnen we ook voldoen aan de wens van Sofie & Daan om een keertje in het donker te mogen zwemmen. ’s Avonds schuiven we aan bij het buffet naast onze nieuwe Nederlandse vrienden. Gezellige avond en veel te laat. Morgen een hele dag niets doen aan het strand en het zwembad. Lekker hoor!

Zaterdag 12 juli
Heerlijk geslapen in ons witte hemelbed en geen wekker vandaag! Da’s ook best fijn. Op ons gemak slenteren we in onze zwemkleding naar het ontbijtbuffet dat, net zoals het dinerbuffet, wederom fantastisch is met volop keus voor iedereen. We eten passievruchten, pannenkoeken, koffiebroodjes (in Sri Lanka) en omeletjes. Ja, dat is afzien hoor 😉

We beginnen aan het strand. Het weer is nog steeds prima, bewolking afgewisseld met zon, graadje of 30 en heel veel wind. De regentijd is net voorbij en dan begint er een periode van behoorlijk veel wind. We maken zandkastelen, spelen in de Indische oceaan en nemen af en toe een duik in het zwembad dat direct naast de zee ligt. Lali heeft een visser voor ons geregeld die ons morgen naar Pigeon Island brengt, een eilandje vlak voor de kust bij Nilaveli. Het schijnt dat je daar erg mooi kunt snorkelen bij de vele kleine koraalriffen. Morgen dus een tripje, vandaag liggen, smeren en lezen.

Zondag 13 juli
De wekker gaat vroeg, om 09.00 uur brengt Lali ons naar de visser die ons naar Pigeon Island vaart. Valt best tegen toch, bijna iedere dag een wekker zetten. Je moet er wat voor over hebben om veel te beleven en van een land te zien! Het ontbijtbuffet maakt echter veel goed en klokslag 09.00 uur rijden we weg.

We pakken de boot recht tegenover het eiland en dat is fijn. Gelukkig niet al te lang varen met deze forse wind. Het eiland(je) heeft twee kanten waar je kunt snorkelen, een kant met kleine vissen en koraal, een kant met meer wind, meer koraal (dat ook nog niet kapot is getrapt) en grote vissen.

We starten aan de “gemakkelijke” kant. Daan heeft gisteren nog erg goed geoefend met snorkelen in het zwembad maar is toch wel wat gespannen voor zijn eerste “echte” snorkeltrip. Helemaal toen hij hoorde dat er ook (plankton)haaien rond zwemmen. Het koraal is op veel plaatsen kapot omdat mensen er op hebben gestaan en dat is jammer. Toch zijn er veel kleine en kleurrijke vissen te zien. Helaas ook kleine kwallen die nogal prikken waardoor Sofie helemaal in de stress schiet en niet meer wil snorkelen. Daan gaat lekker aan de hand van Edwin. Daar is de spanning weg!

Na een kleine pauze gaan we aan de andere kant het water in. We moeten wat ondiep koraal over om te kunnen genieten van de onderwaterwereld en zien allemaal de haaien! Wat zijn ze groot en toch wel spannend als ze op je af komen zwemmen. Wat een ervaring!

Moe maar voldaan gaan we terug naar het strand waar Lali al weer klaar staat met zijn busje om ons naar een restaurantje te brengen voor een “seafood” lunch. We komen bij een klein hutje van bamboe waar zijn “vriend” een tafel vol met gerechten heeft bereid. Onze aardige gastheer probeert een nieuw bestaan op te bouwen na de oorlog die echt heftig is geweest in dit gebied. We voelen sympathie voor deze familie en eten veel meer dan we eigenlijk op kunnen; krab, garnalen, dhal, rijst, vis, inktvis en nog veel meer.

Daarna gaan we terug naar het hotel om te chillen. Een dag vol indrukken. Vanavond voor de allerlaatste avond hier aan het buffet (dat overigens echt héél goed is en voor elk wat wils). Morgen vertrekken we naar Sigiriya en doen we onze eerste safari.

De Leeuwenrots

Maandag 14 juli
Oh, wat gaat die wekker weer vroeg voor mijn gevoel! Vandaag gaan we naar Sigiriya, tijd voor een nieuwe omgeving en een nieuw hotel. Voor de allerlaatste keer stappen we de gekoelde ontbijtruimte in om los te gaan op alle pastry die we daar kunnen vinden. Het zou wel eens even kunnen duren voordat we weer zo’n lekker en gevarieerd ontbijt hebben…

Om 09.30 uur stappen we in ons busje dat al aardig vertrouwd begint te worden. De rit naar Sigiriya duurt ruim twee uur en vlak voor de lunch komen we aan bij ons nieuwe hotel, allemaal huisjes in een groene omgeving met een groot zwembad. We besluiten meteen een duik te nemen, het water is alleen vrij koud (voor ons gevoel) en er staat erg veel wind. Niet te lang in het water dus! Na een bescheiden lunch en wat “loom tijd” op de kamer is het tijd voor onze eerste safari. We gaan op zoek naar wilde olifanten in Minneriya National Park. Lali brengt ons naar de jeep en al snel staan we voor de poort van het park.

Het dak van de jeep is open en we mogen op de banken staan op de uitkijk naar olifanten die aan het eind van de middag uit de jungle komen en gaan drinken bij een groot waterreservoir. We hebben geluk! In de buurt van het water zien we al snel de eerste olifanten en al snel volgen er meer. Het is een kudde van wel 200 dieren, mannetjes, vrouwtjes, groot en klein. Het is fantastisch om de kleintjes te zien spelen met elkaar. We blijven een hele tijd staan om de olifanten te observeren. Deze dag kan niet meer stuk!

We besluiten om niet in het hotel te eten en vragen Lali om een goed alternatief. Het wordt weer Sri Lankaanse rijsttafel, voor de kids frietjes. Prima afsluiting van een indrukwekkende dag. Morgen opnieuw vroeg op want dan gaan we de Sigiriya rock, ook wel de leeuwenrots genoemd, bezoeken en beklimmen!

Dinsdag 15 juli
Ai, wat gaat die wekker weer vroeg! Maar met een goede reden want vandaag gaan we de leeuwenrots beklimmen en bezoeken de oude stad Polonnaruwa. Maar eerst de leeuwenrots. Wat een indrukwekkend bouwwerk is dat zeg! We hebben een gids en dat is fijn want we krijgen het gehele verhaal over de rots en zijn bijzondere koning zo goed te horen. We klimmen in totaal in verschillende etappes de 1204 treden naar de top. Best ook wel spannend want de wind is hier nog sterker dan beneden en de hoogtes zijn imposant! We zien de oude tuinen, de muurschilderingen en de verschillende ingangen (leeuw, olifant en cobra) naar het paleis van de koning op de top van de rots. Als we op de top staan, hebben we een fantastisch uitzicht over de omgeving. Het is de klim meer dan waard.

Op de terugweg lopen we Bert, Dorieke, Josefien en Siebren tegen het lijf. Josefien speelt bij Sofie in het hockeyteam en reist ook door Sri Lanka. Wat een toeval dat we net allebei op deze dag de rots beklimmen. We spreken af voor de volgende dag en lopen via de ingang van de cobra naar ons busje, nog niet helemaal klaar voor onze volgende bestemming, Polonnaruwa.

We hebben Lali gevraagd of we onderweg kunnen stoppen bij een schooltje zodat we de meegebrachte potloden aan de kinderen kunnen geven. We stoppen bij een klein schooltje en vragen toestemming om de kinderen een potlood te geven. Dat mag! Sofie en Daan maar ook de kinderen in de drie klasjes waar we gaan kijken, zijn onder de indruk. In het laatste klasje mogen ze zelfs in een kring gaan staan en zingen ze met z’n allen een liedje. Trots delen onze kids de potloden uit. Wat een leuke en fijne tussenstop!

Daarna door naar Polonnaruwa, na Anuradhapura de oudste koningsstad van Sri Lanka. Ook weer erg indrukwekkend en met prachtige, deels goed bewaard gebleven tempels. Het is echter warm en we zijn moe van onze klim op de rots. Na twee uur houden we het voor gezien. Lali zou Lali niet zijn, als hij ook iets leuks heeft geregeld voor de lunch. We komen bij een aardige familie met een piepklein restaurantje aan een rijstveld. De schalen met eten staan klaar als we aankomen. Vandaag weer curry met rijst en met liefde gemaakt en geserveerd op een bananenblad, Daan vindt dit heel erg raar… De kinderen van de eigenaren komen ook allemaal een kijkje nemen en Sofie en Daan besluiten de loombandjes uit te delen. Ook krijgen de kinderen een ballon. Het is één groot feest en erg leuk om te zien.

Daarna terug naar het hotel en tijd voor ontspanning, dat wil zeggen kijken naar Mees Kees op de laptop, beetje lezen en uitrusten op het bed. Ook best fijn. Ik eindig mijn dag met een Ayurvedische massage in het “ziekenhuis” en dat is heerlijk! Eerst een massage, dan een soort stoombad van kruiden en tenslotte een sauna maar dan anders. Wat een verwennerij, dit doe ik nog een keer. Morgen lekker uitslapen, daarna gaan we het dorp verkennen en komen onze hockeyvrienden zwemmen en borrelen. Gezellig!

Tand van Boeddha en olifanten weeshuis

Woensdag 16 juli
Oh, wat lekker zeg, we kunnen vandaag uitslapen en daar maken we gebruik van ook! We eten laat en weer veel te veel, zo’n ontbijtbuffet is dodelijk…

Om 11.00 uur staat Lali weer op ons te wachten voor een “village tour” in Habarana. We worden voor het eerst niet echt vriendelijk ontvangen en direct vragen we ons af of we niet in een ontzettende “tourist trap” zijn gelopen. Nu kunnen we alleen nog maar ondergaan. We klimmen op een ossenkar en rijden 45 minuten over zandweggetjes langs landjes waarop druk gewerkt wordt. Een mannetje,die voor ons rijdt op de tuk tuk, zoekt ondertussen naar dieren. We zien een kameleon, een arend en een Kingfisher. Het is eigenlijk heerlijk ontspannend om op deze manier het landschap aan je voorbij te zien gaan.

We komen aan bij een kleine rivier vol met waterlelies waar een catamaran (zonder zeil) op ons ligt te wachten. De natuur is echt adembenemend en we genieten volop. We komen bij een lemen huisje waar we rijst met curry eten. Dit keer vanaf een waterlelieblad. Hmmmm, hoe zit dat eigenlijk met bacteriën? De mensen hebben ook een hut wat hoger in de boom gebouwd. Daan & Sofie zijn helemaal enthousiast over de boomhut. Later blijkt dat het een hut is voor de mensen om in te slapen zonder angst voor olifanten. Die komen regelmatig voorbij op weg naar het water. Na de lunch gaan we terug met het bootje naar de tuk en naar het busje van Lali. Het was een hele leuke ervaring!

Aan het eind van de middag komen Josefien, Siebren, Dorieke en Bert langs. De kids zijn de hele middag in het zwembad aan het spelen en wij genieten van diverse drankjes bij het zwembad. We eten nog even met z’n allen en dan is het tijd om afscheid te nemen. Wij gaan naar Kandy, zij naar Galle. Bedankt voor de leuke middag!

Donderdag 17 juli
We zijn op tijd wakker en hebben wel weer zin in een nieuwe bestemming, Kandy. Onderweg stoppen we ook nog bij de grottempels van Dambulla en bezoeken we een kruidentuin. Terwijl ik dit opschrijf, zit ik me te bedenken dat het allemaal wel uber-toeristisch klinkt maar eerlijk gezegd valt dat best mee. Het toerisme is nog niet heel erg ontwikkeld en mensenmassa’s komen eigenlijk niet voor (met uitzondering van de lokale bevolking bij de tempels).

Maar goed, klokslag 08.30 uur rijden we weg, onze eerste stop de grot-tempels. En die zijn prachtig. Vijf verschillende grotten van verschillende afmetingen met heel veel verschillende Boeddha beelden. De muren en plafonds zijn beschilderd en ook vandaag leren we weer iets nieuws over Boeddha. Een mooie en bijzondere plek. Je moet er overigens wel even voor klimmen om de ingang van de tempels te bereiken maar dan kun je ook genieten van een prachtig uitzicht.

Op weg naar de kruidentuin in Matale stoppen we aan de kant van de weg om wat King Coconut te kopen. Het sap is heerlijk en de kokos super vers. De kruidentuin is interessant, zeker toeristisch maar ook verrassend want we zijn na het bezoek allemaal beloond met een heerlijke massage (met olie en kruiden uit de tuin uiteraard en of we ff het winkeltje willen bezoeken…) Maar… die massage vonden we allemaal lekkerrrrrr!

In Matale zien Ed en ik een prachtige Hindoe tempel, STOP THE CAR!!!! Lali kan nog net het terrein van de tempel op rijden. Hij is helaas dicht maar we kunnen en mogen de buitenkant wel bewonderen. Voor 100 rupees is de bewaker nu even gids. Helemaal leuk en onverwachts. Zeker de mooiste Hindoe tempel die we tot nu toe gezien hebben.

Het verkeer begint steeds drukker te worden als we in de buurt van Kandy komen en we realiseren ons dat we voor het eerst in een echte stad overnachten. Ons hotel, Thilanka, ligt op een heuvel met uitzicht op het meer van Kandy. Hoewel de lobby, het restaurant en het zwembad er allemaal mooi en verzorgd uit zien, zijn we toch een beetje teleurgesteld over de kamer. In onze bewoordingen “vergane glorie” maar de kinderen zijn tevreden en smullen van het uitzicht. Daar doen we het voor! We besluiten lopend Kandy te verkennen en ergens wat te gaan eten. Lekker om ook even zonder busje op pad te zijn. We eten wat kleine hapjes en nemen de tuk tuk terug naar het hotel. Morgen gaan we heel vroeg weg omdat de kinderen graag de baby olifantjes een fles willen geven in het Pinnawela Elephant Orphanage. Ik ben benieuwd of ze het ook echt durven…

Vrijdag 18 juli
We beginnen verwend te raken aan het vroege opstaan. We gaan vandaag naar het Pinnawela Elephant Orphanage, ongeveer een uur rijden maar misschien wel langer. Het is altijd druk in en om het meer van Kandy en ook vandaag staan we lang vast om de stad uit te komen. Onderweg wordt Daan misselijk en kan de inhoud van zijn maag nog net op tijd in het zakje deponeren. Is het de weg of de rijstijl van Lali? Wie zal het zeggen…

Het Pinnawela Elephant Ophanage is heel erg toeristisch. Sterker nog, in al onze tijd in Sri Lanka hebben we nog niet zo veel toeristen bij elkaar gezien. Iedereen verdringt zich rondom de verblijven van de olifanten en je moet echt overal voor betalen. Dus ook voor het voeden van de olifanten en daar waren de kaartjes al voor uitverkocht. Lali zou Lali echter niet zijn als hij niet toch even iets gaat regelen.

Even later en een paar Rupees armer, geven Sofie & Daan een olifant de fles. Ook mogen ze een volwassen olifant een mandje fruit geven. Toch spannend om zo dicht bij zo’n groot dier te zijn. Het hoogtepunt van het weeshuis is het bad in de rivier. We hadden een mooi plekje om alle dieren te bewonderen. Was deze ervaring echt z’n geld waard? Ik weet het niet maar we hebben wel de nr.1 toeristenattractie van Sri Lanka gezien.

Op de terugweg laten we ons afzetten in het centrum van Kandy om daar wat te lunchen en te shoppen. We zullen onderweg niet veel plaatsen tegen komen waar we kunnen onderhandelen voor souvenirs (hebben we ons laten vertellen door Lali) dus moeten we van de gelegenheid gebruik maken. Aan het eind van de middag gaan we naar een dansshow die wordt afgesloten met het lopen door hete kolen en zelfs vuur. Sofie & Daan zijn erg onder de indruk! En of het nog niet genoeg is voor die dag, bezoeken we ook nog de beroemde “tempel van de tand”.

We laten ons een gids aanpraten en daar hebben we al snel heeeeeeel veeeeeeeel spijt van! Het is een oud mannetje dat erg veel waarde hecht aan het volledig (en dan ook echt volledig) vertellen van het verhaal van de tempel en het duurt een eeuwigheid. We zijn moe, het was een lange dag. Tot overmaat van ramp wordt de shrine, met daarin de tand,kort voordat we aan de beurt zijn om ’em te zien gesloten. We hebben geen zin om te wachten totdat hij (misschien) weer open gaat maar onze gids is het daar niet mee eens en braaf als we zijn wachten we dan maar. Heel in de verte vangen we een glimp op van de gouden kleine stoepa waar de tand onder moet liggen.

Het is klaar voor vandaag. Morgen weer een nieuwe dag. Op naar Nuwara Eliya, op naar de nevel, de wolken en de kou…

Brrrr, koud!

Zaterdag 19 juli
Vandaag staat allereerst een bezoek aan de botanische tuin op het programma. Om eerlijk te zijn, niet één van de must-see plekken op mijn lijstje maar dat is veranderd sinds ons bezoek. Een prachtige tuin met indrukwekkende bomen, mooie bloemen en uitstekend onderhouden. De tuin is groot en zit vol verliefde stelletjes die komen voor privacy (en vaak verstoord worden door de bewaking van het park; er wordt niet geknuffeld 😦

Daarna gaat onze weg verder omhoog en zien we de eerste theeplantages. Prachtig om te zien hoe deze zich uitstrekken over de heuvels. De omgeving is hier ook echt anders en dat is het mooie van Sri Lanka. We bezoeken een oude maar werkende theefabriek en zien hoe een blaadje in vijf fases verandert in zwarte thee. Na de lunch rijden we langs watervallen en door de wolken naar Nuwara Eliya, op een hoogte van bijna 1900 meter. Jammer dat we niet kunnen genieten van het uitzicht. Voor het eerst hebben we ook regen van serieuze omvang en het is koud als we aankomen bij ons hotel Glendower; een klein Engels landhuis, compleet met chesterfields en een Engelse tuin. De rest van de middag relaxen we op onze kamer. Zondag maken we tot rustdag. Even beetje bijkomen van de afgelopen dagen.

Zondag 20 juli
We kunnen vandaag uitslapen maar dat lijkt niet meer te lukken. Om 07.30 uur staan we naast ons bed, klaar wakker! Dan maar ontbijten in het drukke, volgestouwde en aparte restaurant van ons hotel. We willen vandaag niet veel ondernemen maar of dat lukt? Vandaag zijn wij de baas over ons programma en we vragen Lali ons naar Pedro Estate te brengen om door de thee plantage te lopen en te genieten van het uitzicht. Er wordt vandaag niet gewerkt door de thee pluksters maar we kunnen wel zelf wandelen door de plantage.

Daarna wandelen we naar de waterval `Lovers Leap´, een mooie wandeling langs huisjes en theeplantages. We kunnen wennen aan lopen op hoogte ter voorbereiding op onze wandeling op Horton Plains (die we maandag gaan maken). Het uitzicht is prachtig en we boffen met het weer. In dit gedeelte van Sri Lanka is het normaal gesproken regentijd maar wij hebben vandaag prima weer. Laten we hopen dat dat zo blijft.

Na de lunch wandelen we even rond op de markt en gaan we naar Victoria Park, één voorbeeld van het nalatenschap van de Engelsen. In de speeltuin van het park zien we dat taal universeel is en Sofie en Daan al snel nieuwe Singalese vrienden en vriendinnen hebben gemaakt. De kinderen vinden het ook prachtig om zichzelf terug te zien op de camera en vragen steeds om meer. De jongens en meiden spelen gescheiden en rennen van de ene naar de andere hoek van de speeltuin. Da´s ook vakantie!

´s Avonds eten we pizza aan het meer. Fijn om een dag geen curry te hoeven eten (hoe lekker het eten hier ook is, het wordt soms wel een beetje saai). Morgen hééééééél vroeg op, om 06.00 uur vertrekken we naar Horton Plains National Park, de uitzichten vanaf Worlds End schijnen fenomenaal te zijn, we moeten alleen wel geluk hebben met het weer. Als er wolken zijn, zien we niets!

Maandag 21 juli
Oh, vroeg, vroeg, vroeg…. Met een ontbijtpakketje op zak rijden we met een 4 wheel drive door de nevelmist naar Horton Plains National Park. Het is bijna een uur rijden en we zijn niet erg hoopvol dat het weer op de vlakte goed is als we lager ook al tussen de wolken zitten. Onze chauffeur zegt dat we misschien geluk hebben en als we de poort van het park door rijden, zien we de eerste plukjes blauwe lucht. Weer een stukje verder de eerste herten. Mooi! We parkeren de auto en gaan te voet verder, een circuit van bijna 10 km die ons langs twee kliffen voert, Lands End en Mini Lands End.

Het landschap onderweg is prachtig. We besluiten om stevig door te lopen want hoe later je bij Lands End aankomt, des te kleiner de kans op uitzicht in deze tijd van het jaar. De kids doen het fantastisch en klimmen en klauteren er op los. Onderweg stoppen we bij een waterval en eten ons ontbijt. Halverwege komen we bij het eerste uitzichtpunt Worlds End, het voelt als een enorme beloning (en weinig wolken), zo is het een stuk minder erg om vroeg op te staan. Ook het tweede uitzichtpunt Mini Worlds End is prachtig. Daarna lopen we door oerbossen terug naar de auto.

Moe maar voldaan rijden we terug naar Nuwara Eliya. In de middag trakteren we onszelf op een massage. Meisjes aan de ene kant, jongens aan de andere. Sofie en ik liggen naast elkaar op een massagebank en worden van top onder handen genomen, te beginnen met een hoofdmassage. Sofie giechelt als voeten en tenen aan de beurt zijn, het is leuk om dit samen te doen. Idem uiteraard voor de jongens, Daan ligt alleen maar aanstekelijk te lachen alsof hij continue gekieteld wordt.

De rest van de middag staat in het teken van chillen in de Engelse tuin van het hotel onder het genot van een Singalees kopje thee. Als het echt koud wordt, gaan we naar binnen. Edwin vindt een hotspot voor pizza´s, nr. 1 op TripAdvisor en w besluiten op zoek te gaan naar het tentje. Het blijkt inderdaad een onooglijk tentje te zijn maar wel met heerlijke pizza´s. Morgen gaan we met de trein naar Ella. We verlaten de kou en hoogte, de warme kleding kan weer terug in de tassen.

Met de trein naar de warmte, op safari!

Dinsdag 22 juli
We nemen afscheid van ons Engelse hotel en rijden in een half uurtje naar het treinstation in Ambewela. En zoals dat gaat in dit soort landen weet je nooit hoe lang de reis precies gaat duren. We geven ons over aan het geboemel van de trein en genieten wederom van prachtige uitzichten. De kids praten onophoudelijk met andere Nederlandse toeristen.

Rond 13.30 uur komen we aan op het treinstation van Ella. We gaan eerst lunchen voordat we naar ons hotel rijden. En wat een verrassing is dat! Voor het eerst een `straatje` met leuke restaurantjes met ook ander eten dan alleen curry met rijst. Dit komt helemaal goed! Ook ons hotel, Mountain Heavens, maakt haar naam helemaal waar. We hebben een supermooie kamer met een groot balkon met uitzicht op de Grand Canyon van Sri Lanka, Ella Gap.

Aan het eind van de middag besluiten we de Little Adams Peak te beklimmen om daar te genieten van de zonsondergang. De wandeling is niet al te lang en gaat door een mooie theeplantage helemaal omhoog tot aan de top van de kleine berg. Wat een uitzicht! Op deze plek kunnen we heel wat langer blijven maar het wordt al snel donker en we moeten nog naar beneden klimmen. Gelukkig komt dat helemaal goed. We sluiten de dag af in het Dream Cafe met opnieuw een superlekkere pizza en ijs, cappuccino en worteltaart toe. Nu lekker slapen!

Woensdag 23 juli
We hebben een dagje ´vrij´ in Ella. Dat betekent niet te vroeg op (behalve als je de zon wilt zien opkomen boven Ella Gap (en dat wilde ik)) en lekker wandelen. Puff, op ruim 1000 meter hoogte is het toch nog 30 graden om 10.00 uur ´s ochtends, afzien met dat wandelen. Maar bikkels als we zijn, vertrekken we (samen met Lali want die kent een ´shortcut`) naar de spoorbrug met de negen bogen. Voor het gemak lopen we lekker over het spoor. Het aantal treinen dat hier per dag voorbij komt, is op twee handen te tellen en het loopt wel zo makkelijk. Bij de spoorbrug aangekomen, besluiten we te wachten op de naderende trein, we leggen als experiment twee Rupee muntjes neer op het spoor. Zo plat als een dubbeltje blijkt als de trein voorbij is.

We klimmen verder naar het superchique 98 Acres hotel, met een prachtig uitzicht op de omgeving, hebben geluk en zien voor het eerst thee pluksters aan het werk in de plantage. Het plukken van de blaadjes gaat supersnel, dat doe ik ze niet zo na. We verwennen ons met een lekker fruitsapje voordat we aan de wandeling naar beneden beginnen.

De middag brengen we door in en om ons hotel. Sofie en Daan gaan helemaal op in hun rollenspel en wij genieten van het uitzicht over de Gap. Morgen vertrekken we naar Tissa, weg van de bergen en heuvels. Op naar de safari´s en het verkoelende zwembad!

Donderdag 24 juli
Bye Bye uitzicht, we gaan terug naar de warmte aan de kust! De rit valt mee, de weg is prima. Voor we het weten staan we op de stoep van ons nieuwe hotel, het Priyankara in Tissa. Het is een mooi en strak hotel met een zwembad dat uitkijkt op de omliggende rijstvelden. Hier kunnen we het prima een paar dagen uithouden. De hele middag brengen we door aan het zwembad, de kids krijgen er geen genoeg van en bedenken steeds nieuwe spelletjes om maar niet het water uit te hoeven.

Aan het begin van de avond gaan we naar de belangrijkste “heilige” plaats van Sri Lanka, Kataragama. Op deze unieke plek is er een tempel/kerk gebouwd voor iedere godsdienst. Hindoes, Boeddhisten, Moslims en Christenen komen allemaal samen en brengen offers, bloemen en fruit, aan hun eigen god(en). We komen een grote groep “bear monkeys” tegen, grote grijze apen met zwarte gezichten. Deze apen zijn we nog niet eerder tegen gekomen. Ze lijken een stuk vriendelijker dan hun kleinere bruine broertjes en zusjes, hoewel Daan even nodig had om zich weer op zijn gemak te voelen tussen de apen.

We offeren een witte lotusbloem aan de witte stoepa, lopen rond de grote Bo-boom met een potje water en ontvangen wierook van een boeddhistische monnik. Nu zijn we echt wel klaar met alle tempels, wat hebben we er deze vakantie veel gezien zeg. Morgen gaan we op safari naar Yala National Park, één van de hotspots van Sri Lanka. Als we geluk hebben, zien we een luipaard. We zullen zien.

Vrijdag 25 juli
We kunnen uitslapen vandaag maar dat lijkt ons niet echt meer te lukken. Dan maar een beetje chillen, TV kijken en lezen voordat we gaan ontbijten. Het zwembad ziet er weer erg aantrekkelijk uit en de rest van de ochtend zitten we in en om het water. Van regentijd is hier op dit moment geen sprake en het is ruim 35 graden. Pffff, da’s toch wel weer even wennen.

Om 14.30 uur worden we opgehaald door een jeep. We vinden het spannend en hopen veel wild te kunnen zien. Aangekomen in Yala, zijn we een beetje teleurgesteld. De jeeps staan rijen dik te dringen om het park binnen te mogen en in het park rijden we in colonne (soms even drukken en duwen om ergens voorbij te kunnen) op zoek naar wilde dieren. We zien waterbuffels, krokodillen, maraboes, olifanten, herten en zelfs een wild zwijn. Helaas geen luipaard. De plek waar de luipaarden soms water komen drinken (en waar we met grote snelheid op af zijn gereden) was al bezocht door deze prachtige beesten en wij waren jammer genoeg te laat.

Enigszins teleurgesteld rijden we terug richting de uitgang van het park. Terwijl Daan duimen draaiend (misschien hebben we dan nog geluk Mama) voorin de jeep naar buiten zit te staren, gaat onze chauffeur steeds harder rijden. Even later begrijpen we ook waarom. Er is een joekel van een luipaard gezien boven op een rots en dat wil hij uiteraard nog graag aan ons laten zien. En ja hoor, hangend uit het raam van onze jeep met nog 30 wagens om ons heen, zien wij ook een prachtig luipaard. Toch wel super om te zien maar wat een drukte en agressie zeg!

Morgenochtend gaan we vogels kijken in Bundala National Park. Het wordt weer een vroegertje maar ach, dan is ‘t vast ook lekker koel. Relaxen doen we daarna.

Zaterdag 26 juli
Om 05.00 uur gaat de wekker. Ai, vroeg hoor! Gisteren hebben we voor de tweede keer deze vakantie een fles wijn gedronken. Ik heb heerlijk geslapen maar er hadden nog wel een paar uurtjes bij gekund. We rijden met dezelfde jeep naar Bundala en er is in geen velden of wegen een andere jeep te zien. Dat wordt lekker rustig en genieten van de natuur. Het park heeft veel water en meer bomen dan Yala National Park.

We zien veel vogels (waaronder de ijsvogel), apen, herten, buffels en een grote varaan die zich in een boom verstopt had. De temperatuur is heerlijk koel en we kunnen fijn om ons heen kijken zonder andere auto’s om ons heen. Ons ontbijtpakketje eten we op, uitkijkend over de Indische Oceaan. Wauw, ik blijf het een prachtig land vinden! We zijn al vroeg terug van onze safari en hebben alle tijd om uit te rusten en een bedankje voor Lali te schrijven.

Morgen brengt hij ons naar Tangalle en gaat hij terug naar huis. De laatste twee dagen krijgen we een andere chauffeur. Toch wel jammer want we zijn ons de afgelopen dagen enorm gaan hechten aan Lali met zijn grappen en zijn taalgebruik. Vanmiddag gaan we samen lunchen als afscheid en geven we de uit Nederland meegebrachte stroopwafels. Daarna komen Dorieke, Bert, Josefien en Siebren. Zij komen vandaag vanuit Tangalle, onze wegen kruisen hier in Tissa. Wordt weer een gezellig middag!

Chillen aan het strand van Tangalle

Zondag 27 juli
Snik! Vandaag nemen we afscheid van onze steun en toeverlaat, chauffeur, reisleider en vriend Lali. Het voelt onwerkelijk om de laatste dagen in Sri Lanka zonder hem door te brengen maar het gaat echt gebeuren. Met alle keuze die we hebben bij het ontbijtbuffet, beginnen we inmiddels ook wel weer te verlangen naar de Nederlandse muesli en de boterham met Speculoos. Eerst nog een paar dagen ontspannen aan het strand in Tangalle.

Het laatste ritje met Lali is kort; in slechts 1,5 uur rijden we van Tissa naar ons strandhuisje in Palm Paradise Beach Cabanas. We hebben de website al even bekeken en hopen stiekem op een pas nieuw gebouwde villa met airco. Helaas, we hebben ‘pech’ en krijgen een houten huisje op palen met uitzicht op de zee en twee grote bedden met klamboes. Dit wordt echt afzien 😉 De veranda voor het huisje is van alle gemakken voorzien en we hebben zelfs twee eigen ligbedden. Toch moeten we onze draai even vinden. Het plekje ligt echt prachtig tussen allemaal palmen maar alles lijkt wat minder ‘af’.

‘s Middags gaan we zwemmen in het zwembad en krijgen we een fikse maar gelukkig korte bui op ons hoofd. Is dit nu het regenseizoen dat in alle boekjes zo mooi beschreven staat? Sofie & Daan maken snel weer vrienden met Jeroen, Babette en hun 5 jarige dochter Alba. We eten ‘s avonds in het restaurant samen en de kids buigen zich over een mandala kleurplaat. Volgens mij gaat het toch wel goed komen met ons in het huisje aan het strand.

Na het eten duiken we allemaal onder onze klamboes en luisteren naar het ruisen en donderen van de zee. De golven zijn behoorlijk heftig en we weten niet of we hier ook daadwerkelijk kunnen gaan zwemmen. We zullen zien, morgen is er weer een nieuwe dag!

Maandag 28 juli
Vandaag doen we helemaal niets! Maar of dat ook echt gaat lukken is altijd maar de vraag. Door de luiken van onze cabana zien we de palmbomen afgewisseld door blauwe lucht. Het gaat een prachtige dag worden! We hebben heerlijk geslapen en hebben zin om naar het strand te gaan. De golven lijken lager te zijn en we durven een duik in de zee wel aan.

Ook Alba, het vriendinnetje van Sofie & Daan, komt naar het strand en al snel beginnen ze aan de eerste van vele zandcreaties. De golven zijn nog steeds pittig en de stroming sterk maar man, wat is dat leuk zeg om met z’n allen met de golven meegesleurd te worden richting het zand. Van de eigenaar van het kleine strandtentje krijgt Daan zijn eerste bodyboard les. Wat is dat vet zeg!!! Die kleine man op die grote golven te zien boarden.

Time flies when you’re having fun. We drinken een lekkere fruitshake op het strand en springen daarna onder de douche om zout en zand te verwijderen. Geen makkelijke opgave na al die capriolen in het water! ff chillen met een filmpje en daarna lekker aan de Thom Yam soep, vis met rijst en gebakken banaan toe. Oh, wat zullen we lekker slapen.

Morgen gaan we op advies van Dorieke lunchen bij “The Last House”. Dorieke, we let you know….

Dinsdag 29 juli
Een nieuwe dag aan het strand is aangebroken! Hoewel de bar op het strand nogal luidruchtig is geweest, hebben we toch nog redelijk goed geslapen allemaal. Vandaag gaan we lunchen bij “The Last House” op advies van Dorieke. Dit hotel is het laatste ontwerp van de Singalese architect Bawa en schijnt prachtig te zijn.

We nemen eerst de tuk tuk naar Tangalle om geld te pinnen. Ook bekijken we even het stadje maar daar is niet bijzonders te beleven. Dezelfde tuk tuk brengt ons naar het 6 km verderop gelegen hotel ‘het laatste huis’ en Dorieke heeft niets te veel gezegd. Het is een prachtig ontworpen hotel in mooie frisse kleuren, leuke doorkijkjes en een stijlvol zwembad. We worden verwacht en de kids mogen zelfs een duik nemen in het zwembad. Slechts één van de zes kamers is bezet en we krijgen een rondleiding. Voor ‘slechts’ $300 per nacht krijg je de gehele bovenverdieping met wel zes bedden tot je beschikking. Sofie & Daan vinden het erg kinderachtig dat we daar niet blijven slapen. Tja, je kunt niet alles hebben …

De rest van de middag brengen we in en om onze eigen cottage door. Niets doen is heerlijk, begrijp me niet verkeerd, maar toch hebben we ook wel weer zin om echt op pad te gaan en Galle te verkennen. Nog één dagje luieren op het strand en dan worden we opgehaald door een nieuwe chauffeur. Ook is de vakantie bijna voorbij en dat voelt dubbel. Ik zou nog wel een tijdje door kunnen reizen maar heb ook wel weer zin om familie en vrienden te zien, in mijn eigen comfortabele bed te slapen en een broodje kroket te eten. Sleep well!

Onze laatste dagen in Sri Lanka

Woensdag 30 juli
Wat doe je dan op zo’n laatste stranddag? Naar het strand gaan natuurlijk! Maar eerst nog even het (waarschijnlijk) laatste blog plaatsen, wat dartpijltjes gooien en voor Sofie & Daan een potje schaken (want we moeten wel ff schaken Mam). We hebben een heerlijke ontspannen dag aan het strand en proberen allemaal de kunsten van het bodyboarden uit. Jawel, ook ik moet er aan geloven en ik kan je inmiddels vertellen dat het superleuk is om met zo’n board over de golven op het strand af te snellen. Je moet daarna wel de tijd nemen om al het zand (en dat zit echt overal) van je af te spoelen maar dan heb je wel een onvergetelijke ervaring.

We gaan vanavond vroeg eten want morgen hebben we een “drukke dag”. Om 08.00 uur worden we opgehaald door onze nieuwe chauffeur en rijden we naar Galle. De Nederlanders hebben daar hun voetsporen achter gelaten en we zijn erg benieuwd naar het oude fort. Ook gaan we lunchen bij een Singalese familie, nog één keer deze vakantie curry met rijst dan maar? We ontvangen al berichtjes van het thuisfront om onze een goede terugreis te wensen. We hebben nog een hele dag hoor en daar gaan we van genieten!

Donderdag 31 juli
Bah, de laatste dag is begonnen! We worden vroeg opgehaald door onze nieuwe chauffeur, Sanju. Ik mis Lali meteen al een beetje. We rijden rechtstreeks naar Galle en Sanju doet zijn best om ons nog te enthousiasmeren voor wat toeristische stops onderweg. Wij zijn “klaar” met alle sights en willen alleen het oude Hollandse fort in Galle zien, inclusief VOC symbolen, leeuwen en een oude gereformeerde kerk.

Als we rond 10.30 uur aankomen, is het al bloedheet in het fort, er staat nagenoeg geen wind. We lopen over de eeuwenoude muren langs de oceaan en bedenken hoe het leven er toen moet hebben uitgezien. We lopen door de straten in het fort (best leuk met allerlei winkeltjes en restaurantjes) naar de oude vuurtoren. Blij zijn we als we Sanju zien met ons busje. AIRCO GRAAG!!! Met de allerlaatste souvenirs van Barefoot (met dank aan Dorieke, wat een leuke winkel is dat) op zak, gaan we op weg naar de Singalese familie waar we zullen lunchen. Het blijkt nog een aardig eindje rijden te zijn over de weg langs de kust waar de gevolgen van de Tsunami nog steeds heel erg zichtbaar zijn. Overal liggen kleine graven langs de weg en staan restanten van woningen.

We komen bij een hele hartelijke familie die gelukkig redelijk goed Engels spreken. Het blikje stroopwafels en de kleurtjes & schriften worden enthousiast ontvangen. De kids draaien nieuwsgierig om elkaar heen en de ballonnen vliegen al snel om onze oren. Ik verbaas me er steeds weer over hoe makkelijk Sofie & Daan zich aanpassen aan andere omstandigheden en op de grond met hun nieuwe “vrienden” liggen te kleuren. De lunch is een combinatie van Singalese en Indiase gerechten, anders dan we inmiddels gewend zijn maar weer veel te veel. De familie wil ons nog graag een tempeltje laten zien met oude houten Boeddha beelden. Vol trots laat de vader des huizes alle gebouwtjes en beelden zien.

Aan het eind van de middag rijden we terug naar Galle, we willen alleen nog maar afkoelen aan het zwembad, eten en slapen. Ons hotel, het Lady Hill, ligt op een heuvel met een prachtig uitzicht over Galle. We duiken het zwembad in en denken aan het korte nachtje dat ons te wachten staat. Om 02.30 uur worden we opgehaald (jakkes), het is ruim 200 km rijden naar het vliegveld en we moeten door Colombo. Beetje tegenvaller dat we zo vroeg op moeten staan maar het is niet anders. We eten (voorlopig) voor het laatst verse vis en garnalen (wat ga ik die missen zeg!) en duiken dan ons bedje in. De kids hebben zin in de terugreis (lekker film kijken en eten Mam), ik zie op tegen alle reisuren die we moeten maken. Sleep well!

Vrijdag 1 augustus
Vroeg, vroeg, vroeg!!!! Gelukkig kunnen we nog even slapen in het busje. De reis verloopt erg voorspoedig en om 06.30 uur staan we op het vliegveld van Colombo. We hebben nog wat uurtjes te gaan voordat ons vliegtuig vertrekt. De laatste Rupees kunnen we niet besteden (dollars only) maar gelukkig nog wel wisselen zodat we de kids in Dubai op Smarties kunnen trakteren.

Op Dubai Airport kopen de kids eindelijk hun iPad Mini waar ze erg lang voor hebben gespaard. Vliegen met Emirates is heerlijk en aan alles is gedacht. De kids hebben zich prima vermaakt (met films, speeltjes en eten) maar nauwelijks geslapen. 22 uur geleden stonden we op in Galle, de vakantie is ten einde. We hebben het heerlijk gehad! De diversiteit van het landschap, de vriendelijke bevolking, de kwaliteit van de accommodatie, de bezienswaardigheden en de cultuur, zelfs de rijst met curry zullen we een beetje missen. Onze chauffeur, gids en vriend Lali heeft ons volledig ontzorgd en verwend. Ik kan het iedereen aanraden. Nu weer terug naar het normale leven in Nederland. In mijn hoofd al weer bezig met een volgende reis 😉