Vietnam & Cambodja 2015

De voorbereiding is begonnen…

Maandag 29 juni
Over ruim een week is het zo ver, we vertrekken naar Vietnam en hebben weer ontzettend veel zin om nieuwe ervaringen op te doen, dingen  te ontdekken en lekker te genieten van elkaar. Dit keer niet ontzorgd door chauffeur Lali (reis Sri Lanka) maar helemaal op eigen houtje reizen we door het uitgestrekte Vietnam.

Omdat de tempels van Angkor (Cambodia) ook al heel lang op het verlanglijstje van Edwin staan, rijden we op de weg terug naar Bangkok via Phnom Penh en Siem Riep. Op onze reis maken we gebruik van verschillende vervoermiddelen; we maken een prachtige rit met een trein, overnachten op een jonk in de Zuid Chinese zee en rijden met een busje over de Hai Van pas. Deze vakantie zullen we ook de tuk-tuk weer regelmatig gebruiken. Nu eerst nog even de laatste zaken regelen, kleding wassen en tassen inpakken. Wordt vervolgd!

Brommers, fietsen en een cruise.

Vrijdag 10 en zaterdag 11 juli
We vertrekken naar Vietnam! Wat hebben wij weer zin om met z’n viertjes twee nieuwe landen te ontdekken en toe te voegen aan onze, steeds imposanter wordende, lijst van prachtige bestemmingen. Onze reis ernaar toe wordt een lange dit keer. We vliegen vanaf Dusseldorf via Dubai naar Bangkok met Emirates, een grote wens van de kinderen. Ze zijn inmiddels gewend aan een eigen “groot” TV scherm met 500 films om uit te kiezen, games, muziek en meer. Daarnaast krijgen ze hun “eigen” eten en worden ze gedurende de reis verwend met kleine kadootjes. Tja, dan wil je het ritje naar Dusseldorf wel maken toch?

In ruim twee uur staan we op de luchthaven, klaar voor onze eerste etappe van bijna zes uur. We komen rond middernacht aan op het vliegveld en dan beginnen twee lastige uurtjes. We zijn moe maar slapen op een vliegveld is lastig en we mogen onze vlucht naar Bangkok niet missen. Daan valt op mijn schoot in slaap en wordt niet veel later door Edwin het volgende vliegtuig ingedragen. Van de vlucht naar Bangkok merkt Daan niet veel en ook Sofie valt al snel in slaap. Ed & ik geven ons comfort op om de kids lekker te laten slapen maar moe zijn we wel! Ook de vlucht naar Bangkok verloopt voorspoedig en in minder dan zes uur staan we op het internationale vliegveld onze koffers op te halen en in te checken bij Vietnam Airlines voor onze laatste vlucht naar Hanoi. We genieten nog even van een echte Thaise hamburger en gebruiken de bijna twee uur durende vlucht allemaal om bij te slapen.

Bijna 24 uur nadat we zijn vertrokken uit Aalsmeer, zetten we voet aan grond in Vietnam. We zijn er! Voor dit land hebben we een visum nodig dat we krijgen nadat we een foto en $120 hebben afgerekend. Nu kan ons avontuur echt beginnen. We worden van het vliegveld opgehaald door een vriendelijke Vietnamees die geen enkel woord Engels spreekt. Dat begint lekker! Gelukkig zijn we toch niet erg spraakzaam, we willen slapen om zo snel mogelijk in het Vietnamese ritme te komen. Ons hotelletje ligt midden in “the French Quarter” een oude en erg levendige wijk van Hanoi. Al meteen valt ons op dat de brommer een populair vervoermiddel is, we worden aan alle kanten ingehaald door toeterende families met mondkapjes op. Hmmm, benieuwd hoe dat morgen gaat. We worden vriendelijk ontvangen in ons “Rising Dragon Hotel” en de connecting rooms op de bovenste etage vallen in de smaak bij de kids. Hebben we een eigen kamer met TV mam? Wauw, da’s super!! We gaan slapen en morgen voor het eerst Hanoi beleven!

Zondag 12 juli
img_1403 (2)We hebben heerlijk geslapen op onze vrij harde matrassen, klaar om Hanoi echt te gaan ontdekken. Na het ontbijt gaan we met de Lonely Planet en een kaart van het hotel onder onze arm op stap. We besluiten eerst naar het Hoan Kiem meer te lopen en daar de Ngoc Son tempel te bezoeken. Ohh, wat is het warm en wat zijn er veel stinkende en toeterende brommers. Sofie is meteen humeurig en wil terug naar het hotel. Dat wordt een lange dag! We pinnen onze eerste twee miljoen Dong (bleek maar €80 maar we weten nu wel hoe het voelt om voor even een miljonair te zijn). Edwin vindt al snel de weg in de wirwar van straten in de Franse wijk en niet veel later zien we een groen meer met een rode brug naar een eilandje. Dat moet de tempel zijn die we willen bekijken.

Het tempeltje is prachtig met veel Chinese invloeden en een mooi verhaal te vertellen over een schildpad en een zwaard. We komen langzamerhand weer in de reismood. We kopen kaartjes voor het waterpoppentheater vanavond, een plek waar je geweest moet zijn in Hanoi. Omdat de warmte ons zwaar valt, besluiten we na de lunch terug te gaan naar het hotel voor een “siësta” in de airco. Een zwembad had lekker geweest, een iPad en airco zijn echter een prima alternatief. Nadat we allemaal zijn uitgerust en afgekoeld gaan we aan het begin van de avond weer op pad. Edwin leidt ons door leuke straatjes naar het Green Mango restaurant, een mooi restaurant met een heerlijke keuken. We genieten allemaal van de hapjes die ons worden voorgeschoteld.

img_1430 (2)Daarna is het tijd voor het waterpoppentheater. De naam zegt het al, alles speelt zich af in het water waar poppen in allerlei soorten en maten voorbij komen en een verhaal vertellen met traditionele Vietnamese muziek op de achtergrond. Erg leuk om zoiets een keer te zien & horen, 45 minuten is precies genoeg om de aandacht erbij te houden. Via de drukke avondmarkt lopen we terug naar ons hotel. Het is fantastisch om de mensen op straat te zien leven en werken. Er wordt gekookt op straat, mensen eten op kleine plastic krukjes en praten bij. Sofie en Daan zijn een bezienswaardigheid maar ze lijken er beter tegen te kunnen dan een paar jaar geleden. Morgen vertrekken we naar Bay Tu Long en gaan we varen langs allemaal kleine eilandjes in de Zuid Chinese zee. We hebben er zin in!

Maandag 13 juli
img_1677 (2)De wekker gaat om 06.30 uur en na een onrustige nacht is het moeilijk om op te staan. Toch hebben we wel zin want we gaan vandaag naar Bay Tu Long, de noordelijke baai van Halong Bay. Het is een lange rit naar onze cruise boot, de Paloma. Gelukkig kunnen we onderweg genieten van een prachtig landschap waar boeren aan het werk zijn op het land en rijst geoogst wordt. Na ruim vier uur rijden komen we aan bij de “cruise terminal” waar het een drukte van jewelste is. Nadat alle administratie is afgerond, gaan we eindelijk naar onze boot, een prachtig houten jonk van vier etages.

Onze twee hutten liggen op de eerste etage en zijn helemaal van hout met een mooie badkamer en een fijn uitzicht op de baai. We worden meteen verwend met een zes-gangen lunch en met eenieders wensen wordt rekening gehouden. Wat is de Vietnamese keuken geweldig! We smullen van al het lekkers terwijl een overenthousiaste Vietnamese reisleider het programma voor vandaag uitlegt terwijl de boot de eerste zeemijlen aflegt langs eilanden in de mooiste grillige vormen. Ook het weer werkt gelukkig mee. Vandaag droog en zonnig, de perfecte dag voor activiteiten op en rond het water. Tegen 15.00 uur komen we aan in een baai waar een aantal drijvende huisjes liggen. We maken een boottochtje en genieten van het uitzicht en de rust.

img_1637 (2)Terug aan boord gaan we zwemmen. Daan & Sofie gaan helemaal los en springen & duiken van de boot. Het water is lekker warm, het plezier groot. De (regen)douche in onze kamer is geen overbodige luxe want er zitten vrij veel algen in het water en we zitten er helemaal onder. Dit is zoals een cruise moet zijn, vinden de kinderen. Alleen het zwembad ontbreekt nog. We krijgen een drankje en fruit op het bovendek en genieten van het mooie uitzicht terwijl de boot zich verplaatst naar de plek waar we voor anker gaan voor de nacht.

Op het dek leren we hoe we een Vietnamese loempia moeten maken en niet veel later genieten we van onze baksels als “voorafje” van een zes gangen maaltijd. Hoe fijn is dat! We eindigen de avond met een hengel in onze hand want deze plek schijnt erg veel inktvis aan te trekken. Helaas hebben wij vanavond geen geluk, de haak blijft leeg :-( Slaap lekker en tot morgen!

Dinsdag 14 juli
img_1552 (2)Ohhh, wat vroeg moeten we opstaan om de Tai Chi les op het bovendek te kunnen volgen. Stipt om 06.15 uur staan we klaar om te rekken en te strekken met uitzicht op de prachtige omgeving van Bay Tu Long. Daarna worden we weer verwend met een lekker ontbijt voordat we op de kleine boot naar de “Surprise Cave” vertrekken. Volgens de meer dan happy Vietnamese reisleider zou het rustig moeten zijn maar alle toeristen waren waarschijnlijk verzameld om tegelijkertijd de grot te bezoeken.

In een lange rij mensen lopen we door de grot die op zich best mooi is als je door alle mensen heen kan kijken. als we de grot uitkomen zijn er allemaal vissers die hun bijzondere handel proberen te verkopen. Leuk om te zien hoe ze hier met weinig middelen toch iets op kunnen bouwen.

Als we terugkeren op de Paloma is het al weer tijd om de spullen in te pakken. We gaan terug naar de haven en terug naar Hanoi. Voordat we van boord gaan worden we nog een keer verwend met een superlekkere lunch van slechts vier gangen met als hoogtepunt een heerlijk stukje vis. Hier kunnen we echt aan wennen!

De rit terug naar Hanoi verloopt voorspoedig en in minder dan vier uur zijn we terug bij ons hotel waar we worden opgewacht door Cathy en haar aardige collega’s. Voordat we naar onze kamer gaan vertelt Cathy ons nog even het programma voor morgen. We maken eerst een tocht naar de Perfume Pagoda en vertrekken morgenavond met de nachttrein naar Sapa. Nu even ontspannen, spullen inpakken en nog even shoppen. Wat kun je hier lekker winkelen zeg. Maar of het allemaal even legaal is…

Van 37 naar 17 graden in één dag, welkom in Sapa!

Woensdag 15 juli
We hebben deze week wel een heel ambitieus reisschema. Iedere dag staan we vroeg op om nieuwe kanten van Vietnam te ontdekken en zo ook vandaag. We staan om 06.30 uur op omdat we een dagtocht naar de Perfume Pagoda gaan maken. Niet omdat het daar zo lekker ruikt maar omdat de Vietnamezen de naam op een passende manier wilden vertalen zodat de naam ook echt bleef hangen.

img_1718Met een prima minibusje rijden we in ruim 1,5 uur naar een klein haventje aan de “Perfume rivier” waar we aan boord gaan van een roeibootje. Gelukkig hoeven we met temperaturen van ruim 37 graden niet zelf te roeien. We leggen ruim 3,5 km af over het water met een prachtig uitzicht over de bergen en de natuur langs de rivier. Er zijn niet veel toeristen en bij aankomst zien we dat er veel winkeltjes zijn maar dat ruim 90% nu gesloten is. Het “hoogseizoen” van deze tempel is voorbij, de Vietnamezen komen hier om te bidden voor vruchtbaarheid maar blijkbaar is dat aan het seizoen gebonden ;-) We bezoeken een hele mooie en oude pagode met veel Chinese invloeden en we zijn allemaal onder de indruk. Onze camera maakt overuren en gelukkig komt de lange broek nu goed van pas want alleen bedekt mag je ook binnen kijken.

img_1732Na het bezoek aan de pagode krijgen we een lunch die, eerlijk is eerlijk, voor zo’n plek erg goed verzorgd is. Vis, vlees, groente, rijst, gebakken eieren, watermeloen, … Maar oh, wat is het warm!!! Na de lunch gaan we met een kabelbaan naar de hoogstgelegen pagode (blij dat we dat toch bijgeboekt hebben want lopen met deze temperaturen is echt geen pretje. Deze pagode ligt in een sfeervolle grot met her en der verspreid allemaal altaartjes. In de grot is het een paar graden koeler en even willen we niet weg maar genieten van de “koelte”. Helaas is dat gevoel maar kort want we moeten terug naar de roeiboot om weer op tijd in Hanoi terug te komen. Als we net in de boot zitten horen we gerommel boven de heuvels. Er komt niet al te fijn weer aan en wij zitten in een kleine metalen roeiboot op het water. Lekker dan! Gelukkig komen we net op tijd voor de bui aan in de haven.

De weg terug gaat gelukkig snel (voor Vietnamese begrippen, we rijden niet harder dan 60 km per uur) en we zijn tegen 18.30 uur terug in het hotel. Vannacht geen hotelbed voor ons maar een bed in de nachttrein naar Sapa. We kunnen gelukkig nog wel even zweet, stof en andere viezigheid van ons afspoelen en ook hebben we tijd voor een lekkere maaltijd voordat we naar het station worden gebracht. De kids zijn stuiterig en hebben veel zin in het tochtje met de trein. Ik hoop dat we allemaal wat kunnen slapen en “uitgerust” aan onze trekking in Sapa kunnen beginnen. Sleep well!

Donderdag 16 juli
Ons gezellige coupétje is goed bevallen. We hebben allemaal lekker geslapen al heeft dat wel het nodige kunst & vliegwerk van Edwin gekost. De airco’s in openbaar vervoer staan allemaal zó koud ingesteld dat het met een lakentje echt koud is ‘s nachts. Edwin heeft de airco zo goed als mogelijk dichtgemaakt en met een kwart reistabletje slaap je dan toch echt tot 05.30 uur. Lekker!! Om 06.00 uur rijden we het station binnen van Lao Cai. Ook hier staat weer iemand met een bordje met onze naam erop, gelukkig! In een klein uurtje rijden we met een minibusje naar Sapa.

img_0653Helaas kunnen we niet erg genieten van het prachtige uitzicht omdat het regent en niet zo weinig ook. Verder is het ook een stuk kouder dan de dag daarvoor in Hanoi, wel lekker, een beetje afkoeling. Maar die regen? Daar zitten we echt niet op te wachten! We komen om 08.00 uur aan in het Sunny Mountain Hotel in Sapa, het lijkt een beetje op een Oostenrijks Chalet maar dan in Vietnam. Zie je het voor je? We kunnen nog niet inchecken maar mogen wel ontbijten en ons een beetje opfrissen voordat we aan de trekking beginnen. Ik zie er een beetje tegenop. Wie heeft zin om zich helemaal nat te laten regenen? We doen een regenponcho aan en wagen het erop.

Onze gids is een leuk Vietnamees meisje dat zich verontschuldigt voor het slechte weer. Zou lekker zijn als je daar invloed op uit kan oefenen maar helaas kan niemand dat. We lopen een stukje langs de weg en worden vrijwel meteen gevolgd door twee Hmong vrouwen die graag iets willen verkopen aan ons. Ze blijven ons bijna vier km volgen totdat ze door hebben dat we ECHT niets willen kopen. Sofie & Daan doen het goed en zeggen ook keurig elke keer “no, thank you”. Het water loopt mijn schoenen binnen en mijn broekspijpen zijn binnen het uur helemaal nat tot halverwege mijn bovenbenen. De poncho’s van de kids zijn al snel stuk (goedkoop blijkt in dit geval duurkoop) en ik blijf hopen dat het snel droog wordt. Gelukkig, als we halverwege zijn, worden de druppels kleiner en het uitzicht beter.

img_1877Overal zijn groene terrassen te zien, lopen waterbuffels langs de weg en stroomt er een bruine rivier door het landschap. Dit is waarvoor we naar Sapa zijn gekomen! Na ongeveer 10 km stoppen we voor een lunch. We worden écht heel erg verwend met van alles en nog wat maar het hoogtepunt is een soort hete plaat waar in dit geval gemarineerde stukjes varkensvlees nog na liggen te sissen. Er is voor ons allemaal wel iets lekkers op tafel en we proberen nieuwe lokale gerechten. Daarna is het tijd om terug te lopen naar de weg waar we worden opgehaald door een minibusje. Het begint weer te regenen dus besluiten we de rest van de middag in het hotel te blijven, op te warmen en te chillen (en dat vult iedereen op eigen wijze in :-) ).

‘s Avonds eten we in het Lotus restaurant (onderdeel van ons geboekte tripje). Voor het eerst valt een maaltijd een beetje tegen maar gelukkig hebben we tijdens de lunch een reserve opgebouwd en kunnen we wel een avondje met iets minder eten. Morgen kunnen we “uitslapen”. Om 09.00 uur komt een gids ons halen voor de tweede trekking. Hopelijk met droog weer! We kijken er nu al naar uit!

Tot onze enkels in de blubber!

Vrijdag 17 juli
img_1924Wat hebben wij vannacht heerlijk geslapen, kids in een eigen kamer en pas om 07.15 uur een berichtje dat ze wakker zijn! Lekker begin van de dag. Als ik de gordijnen open schuif, zie ik bovendien dat het droog is. Fingers crossed dat dat ook zo blijft vandaag. We ontbijten en pakken de spullen weer in. Na onze hike gaan we weer terug met de nachttrein naar Hanoi. Stipt om 09.00 uur meldt zich een nieuwe gids. We lopen vandaag met een groepje van vier Vietnamese meiden. Eentje loopt zelfs op hakken, deze hike kan niet al te moeilijk zijn :-).

Onze eerste stop is het dorp Cat Cat. Het landschap is iets anders dan gisteren maar niet minder mooi en nog steeds is het droog. De meiden lopen langzaam en zijn meer met hun telefoons en selfie sticks bezig dan dat ze genieten van het landschap. Ook hier moeten we betalen om het dorp van de zwarte Hmong in te mogen. img_1911Wat we aantreffen is een “tourist trap”, één lang pad met allemaal souvenir stalletjes en kinderen die hun armbandjes willen verkopen. Hmmmm, niet echt wat we in gedachten hadden. In het dorp zelf worden we gevraagd verplicht te kijken naar een soort voorstelling, ook speciaal voor de toeristen. Terwijl wij juist aan het genieten waren van de waterval. Als we na de voorstelling naar buiten komen, regent het, helaas pindakaas.

We vervolgen onze weg langs de vele stalletjes en horen dan van onze gids dat we terug gaan naar het hotel om daar te lunchen. Wat? Dat was géén onderdeel van onze tour! We bespreken het met de gids die enigszins schuldbewust zegt dat hij opdracht heeft gekregen van zijn kantoor om alle deelnemers van de tour terug te brengen naar het hotel. Nadat wij hebben aangegeven hier niet blij mee te zijn, neemt hij contact op met het kantoor en gelukkig vervolgen we onze weg naar een helemaal niet toeristisch dorp op een half uur lopen van Cat Cat met de naam Lao Chai.

img_2018Onderweg passeren we waterbuffels, spelende kinderen en vooral heel veel mooie landschappen. Het dorp zelf is erg authentiek en er zijn geen andere toeristen. De mensen verdienen hun geld met het verbouwen van rijst, hennep en indigo om textiel van te weven én te verven. De meeste vrouwen hebben blauwe handen omdat ze veel in de vaten indigo zitten. Voordat we gaan lunchen, maken we een korte wandeling naar de rivier en door de rijstvelden terug. Daan & Sofie vinden het heerlijk om te klimmen, klauteren en door de vele modderpoeltjes te lopen. Wat zijn we blij dat we zijn doorgelopen en wat een verschil met Cat Cat!! De lunch is simpel maar lekker, noedels met gebakken ei.

Aan het eind van de middag komen we moe en zeer voldaan terug in hotel Sunny Mountimg_1892ain. We kunnen ons nog even opfrissen en dan gaan we in het minibusje terug naar het treinstation. Voordat we de trein in gaan, krijgen we nog een diner aangeboden. We verwachten er niet te veel van omdat het eten de avond ervoor een beetje teleurstellend was. We worden verrast met heerlijk geroosterd varkensvlees met kardemom, zelfs Sofie gaat los en we bestellen een nieuwe portie. Om 21.00 uur vertrekt onze nachttrein naar Hanoi. De airco staat weer vol aan en we hebben geen deken! Deze nacht slapen we niet goed, we hebben het allemaal koud!

Zaterdag 18 juli
Om 05.00 uur komen we aan in Hanoi. Het is nog donker maar toch zijn al er veel mensen op straat bezig met het opbouwen van hun winkeltje. Als we aankomen bij het hotel is er helaas nog geen kamer vrij. We moeten nog even wachten op een douche en een lekker bed. We besluiten de “One Pillar Pagode” te bezoeken, niet ver van het Ho Chi Minh mausoleum. Het is nog vrij rustig en gelukkig ook niet al te warm als we aankomen in de buurt van met mausoleum. Daar is het al een drukte van jewelste. Lange rijen Vietnamezen staan geduldig te wachten totdat ze hun held kunnen vereren. Wij slaan dat stukje even over! Na even zoeken vinden we de pagode, ietsje kleiner dan verwacht maar desalniettemin mooi. Maar echt veel zin om rond te kijken hebben we niet. We willen slapen!

img_2040We gaan terug naar het hotel en na het ontbijt is de kamer klaar. Wat kan een douche en een paar uren slapen wonderen doen! In de middag gaan we voor de laatste keer Hanoi in. We zijn gewend geraakt aan al het verkeer, de brommertjes en het getoeter maar hebben ook steeds meer zin in een paar dagen echt ontspannen in een rustige omgeving. We lunchen uitgebreid in een lekker restaurant en gaan aan het eind van de middag terug naar het hotel. Onze trein naar Hue vertrekt om 19.30 uur. Een uurtje van tevoren worden we naar het station gebracht, de treinreis duurt 13 uur en ik wens ons een iets warmere reis toe. Wordt vervolgd!

Chillen in Hue

Zondag 19 juli
img_2058Ons vertrek uit Hotel Rising Dragon was hartverwarmend! We worden uitgezwaaid door het voltallige personeel, krijgen een lieve kaart en zelfs een mooie taart met een persoonlijke boodschap. We gaan Hanoi en het hotel wel een beetje missen! We worden wederom naar het station gebracht waar de SE1 naar Hue al klaar staat. Gelukkig hebben we dekens in onze coupé dus dat stukje van de reis moet goed komen. As we ons geïnstalleerd hebben in de trein, snijden we de taart aan. Dit wordt ons avondeten. We spelen een paar spelletjes pesten en nemen dan een reistabletje om extra lekker te kunnen slapen.

Tegen 06.00 uur de volgende ochtend worden we wakker. Wat fijn om ook in een trein goed te kunnen slapen. We kijken buiten naar een ander, vlakker landschap waar mensen op het land werken. Tegen 08.45 uur komen we aan in Hue. Ook hier staat iemand netjes klaar met een bordje met daarop onze naam. We slapen de komende drie nachten in het Pilgrimage Village Resort, net iets buiten Hue. Als we aankomen, worden we heel vriendelijk ontvangen met een kopje thee en een koud handdoekje. Normaal gesproken kun je pas inchecken in de middag maar voor ons ze een uitzondering. De kids verkennen het resort terwijl onze kamer klaar wordt gemaakt. Er is een klein én groot zwembad (van 40 meter lang), meerdere restaurants in een prachtige tuin en een fijne spa. We gaan het hier fijn hebben. Enige minpuntje is de regen. Maar ook in regen kun je zwemmen, de temperatuur is buiten nog steeds zo’n 29 graden.

img_2081Vandaag is het ook Daan & Sofie dag, dat wil zeggen dat de kids het voor het zeggen hebben. Nadat we kwartier hebben gemaakt in onze nieuwe kamer, gaan we zwemmen. Het water is warm en ontspannend. Na de lunch willen de kids ontspannen op de kamer, met andere woorden fimpjes kijken op de iPad. Op Daan & Sofie dag mag dat allemaal maar wie heeft daar nu zin in als er om nog geen 10 meter afstand een prachtig zwembad ligt? De middag vliegt voorbij, via Facetime kletsen we even bij met de opa’s & oma’s. Leuk om het thuisfront even te zien.

‘s Avonds eten we in het restaurant van het hotel. De kids zijn, met alleen een hoofdgerecht, snel klaar en gaan naar de kamer. Edwin & ik verwennen onszelf met een fles wijn en drie gangen.Hier kan het en op Daan & Sofie dag mogen wij ons ook wel een beetje verwennen toch? Het eten is voortreffelijk, net als de wijn. Nu de kids wat ouder worden, krijgen we ook weer wat vrijheid terug. We lopen soms even alleen een rondje of eten het tweede gedeelte van de maaltijd samen. Iedereen blij! Morgen maken we een tripje naar de Citadel, een pagode en een graftombe van de laatste keizer van Vietnam in de buurt van Hue.

Maandag 20 juli
Rise and shine….een nieuwe dag is aangebroken en…het regent! Edwin, Daan en Sofie beginnen de dag in het zwembad terwijl ik nog even kan genieten van mijn boek. Heerlijk om de dag zo rustig te beginnen. Het ontbijt is fantastisch en heeft voor ons allemaal iets te bieden. Van vers fruit tot heerlijke broodjes, lokale delicatessen en pannenkoeken voor Daan. Van dit resort gaan we heel blij worden! Om 10.00 uur worden we verwacht in de lobby. We gaan vandaag een paar mooie dingen in de omgeving bekijken, ons busje delen we met een stel uit Nederland waar we het meteen prima mee kunnen vinden.

img_2091Onze eerste stop is de graftombe van de laatste keizer van Vietnam, op nog geen 10 minuten rijden van het hotel. De gids heeft een interessant verhaal over hoe mensen aankijken tegen de dood en reincarnatie waardoor de graftombes op een bepaalde manier gebouwd zijn. Er staan stenen wachters, diplomaten en dieren en de tombe zelf is in drie niveau’s (hemel, aarde en mensen) helemaal versierd met mosaiek. ook legt de gids het bestaan van de “heilige” dieren uit; de draak (kracht), de fenix (schoonheid) de schildpad (wijsheid) en de leeuw met de drakenkop (hmmm, wat betekent dat ook al weer?). Deze dieren zie je op heel veel afbeeldingen, mosaieken en in pagoda’s terug.

img_2147Als we alles hebben bekeken, rijden we door naar de citadel (ook wel koninklijk paleis genoemd). Ook hier is de invloed van de Chinezen duidelijk zichtbaar in de architectuur. De citadel en de verboden stad (alleen voor de keizer en zijn harem) zijn indrukwekkend. Stukken zijn verwoest door de Fransen tijdens de oorlog maar worden nu beetje bij beetje gerestaureerd en we kijken onze ogen uit. Als laatste bezoeken we de pagode die symbool staat voor de stad Hue. Deze pagode heeft zeven verdiepingen, staat op een heuvel met een mooi uitzicht over de Perfume River. Daarna gaan we terug naar het hotel. De rest van de middag liggen we in en om het zwembad en drinken we biertjes met onze Nederlandse vrienden. Die is de andere kant van reizen; beetje chillen, zwemmen en kletsen met een biertje erbij!

Dinsdag 21 juli
img_2204We nemen opnieuw een relaxdag. Dit resort leent zich daar goed voor en de kids zijn niet weg te slaan uit het water. We ontbijten op ons gemak en zitten de rest van de dag aan het zwembad. Mijn eerste boek is al snel uit. Héérlijk! Morgen worden we opgehaald en vervolgen we ons avontuur in Hoi An. We nemen de weg over de Hoi Van pas en zullen onderweg verschillende stops maken en genieten van het landschap. Ik heb ook wel weer zin om door te reizen!

Strand, lampionnen én koken in Hoi An

Woensdag 22 juli
img_2252Vandaag staan we weer op tijd op. Voor de laatste keer genieten we van het ontbijtbuffet in het Pilgrimage Village Resort. Het blijft lastig kiezen tussen al dat lekkere eten. Dag grote kamer, dag fijne badkamer en dag groot zwembad. We hebben het heel erg leuk gehad hier, nu is het tijd om door te reizen. Vandaag gaan we met een taxi van Hue naar Hoi An en gelukkig staat de chauffeur ook hier op tijd klaar. Tot nu toe valt het me op dat iedereen zich ook echt aan de gemaakte afspraken houdt, ik kan me ook steeds meer ontspannen. Onze chauffeur An heeft een heel dagprogramma voor ons in petto.

De eerste stop die we maken is bij een bijzondere waterval, echt een lokale attractie met in het midden een steen in de vorm van een olifant! In de waterval hebben ze allemaal kleine “zwembadjes” gemaakt en aan de zijkant afdakjes met matjes eronder waar hele Vietnamese gezinnen liggen te ontspannen. We hebben geen zwemkleding aan maar na een beetje aandringen springen de kids toch het water in! We nemen een koud colaatje en genieten van alles dat er om ons heen te zien is. veel Vietnamezen kunnen trouwens niet zwemmen en gaan alleen met een zwemvest het water in. Na deze verfrissende en leuke stop rijden we door over de Hai Van pas naar Da Nang. De Hai Van pas is een 21 km lange route over één van de bergen tussen Hue en Da Nang. Het is een heldere dag, het uitzicht op de top is echt prachtig! Aan de ene kant zien we Co Lang beach (waar we trouwens ook nog even gestopt zijn) aan de andere kant de hoge gebouwen van Da Nang.

We stoppen voor lunch in een lokaal seafood restaurant waar grote bakken met vissen, garnalen, krabben, kreeften en nog veel meer midden in de zaak staan en kunnen uitkiezen wat we willen eten. Vervolgens wordt het afgewogen om de prijs te bepalen en daarna bereid. Het is voor ons wel even wennen om al die beesten nog zo in levende lijve voor ons te zien. We besluiten grote gamba’s te eten met twee porties rijst met seafood. Het eten is ook hier weer erg goed en Sofie leert van Edwin hoe ze een gamba moet pellen (of zoals Sofie het zegt “schillen”). Van de buitenkant ziet het restaurantje er niet uit, het eten is echt goed.

img_2351Onze laatste stop, voordat we naar ons nieuwe hotel gaan, is Marble Mountain. De naam zegt het eigenlijk al een beetje, het zijn een paar bergen waar marmer vandaan gehaald wordt en wat vervolgens wordt gebruikt om beelden in allerlei soorten en maten te maken. In de “grotten” die daardoor ontstaan, zijn tempels en pagodes gebouwd. We gaan met een hypermoderne lift naar boven en kunnen vervolgens via diverse grotten weer naar beneden lopen waar An op ons wacht. In de grootste grot staat een indrukwekkend tempeltje waar we allemaal even stil van zijn.

img_2437Daarna willen we toch wel graag naar ons nieuwe hotel maar dat blijkt niet zo makkelijk. An komt uit Hue en heeft nog nooit van Palmview Villa gehoord! Ook uit de routebeschrijving op internet wordt hij niet veel wijzer. Een half uur en vijf telefoontjes later, stoppen we gelukkig voor “onze” villa. We worden heel hartelijk ontvangen met een drankje aan de infinity pool waar de kids niet veel later lekker inspringen. De villa en onze kamer (eigenlijk zijn het er twee) is fantastisch. Het ligt midden tussen de rijstvelden op een rustige plek op fietsafstand van het centrum van Hoi An en het strand. Sofie en Daan zijn blij met hun nieuwe onderkomen waar we de komende vijf nachten slapen en lekker gaan ontspannen. We ontmoeten een Nederlands gezin, drinken een biertje bij het zwembad en bestellen wat te eten. Daarna gaan we lekker slapen, ieder in een eigen bed dit keer. Sleep well!

Donderdag 23 juli
img_2422Ohhhh, wat hebben wij lekker geslapen!!! En ook geen stress want vandaag hebben we niet echt iets gepland ;-) We ontbijten laat in de tuin waar we echt weer helemaal in de watten gelegd worden. Hoe fijn is dat! Daarna besluiten we de fiets te pakken en naar één van de stranden van Hoi An te rijden, het An Bang strand. Het andere strand, Cua Dai, ligt iets dichter bij maar is door een typhoon behoorlijk aangetast waardoor er niet veel zand meer over is. In An Bang is dat anders; een brede strook van wit, kokend heet, zand ligt voor onze voeten met uitzicht op de Cham eilanden. Maar ohhhh, wat is het warm! Het is zo’n 36 graden maar de gevoelstemperatuur (laat internet ons weten) is ongeveer 43 graden. Ik denk dat wij de temperatuur in Dubai ook wel aankunnen als we uit deze hitte komen!

Gelukkig is de zee heel erg aangenaam. Daarvoor moeten we wel eerst een stukje rennen over het hete zand. Als je beloofd bij het restaurantje te gaan eten waar de strandbedjes en parasolletjes van zijn en je fiets staat geparkeerd, mag je gratis van alle faciliteiten gebruik maken. En we zouden geen Hollanders zijn als dit concept ons niet zou aanspreken :-) We hebben overigens heerlijk geluncht op het strand met verschillende soorten loempiaatje, gamba’s en rijst. ook kregen we van het “huis” een heerlijke frisse limoensap aangeboden. Daar zeggen wij geen “nee” tegen bij deze temperaturen! Rond 14.30 uur fietsen we terug naar onze villa, inmiddels door de kids al als “thuis” gevoeld. We worden warm onthaald, de tuinslang gaat op onze zanderige benen en daarna kunnen we verder in het zwembad met een koel drankje. Dit is óók hoe vakantie zou moeten zijn!

img_2445Aan het eind van de middag fietsen we voor het eerst naar de oude stad van Hoi An. Het is best spannend om zonder goede verlichting met de kinderen door een onbekende stad te fietsen maar iedereen doet dit, dus wij ook. Na ruim een half uur fietsen komen we bij een prachtig met lampionnen verlichte straat waar geen auto’s en brommers mogen rijden. Hier moet het zijn! Erg toeristisch maar ó zo leuk. Aan weerszijden van de straat zijn restaurantjes en winkeltjes, allemaal verlicht met lampions in de mooiste kleuren. Halverwege de straat is de oude Japanse overdekte brug en eenmaal aan de andere kant zien we de rivier en nog heel veel meer winkeltjes en restaurantjes. In de rivier allemaal kleurrijke wensbootjes met kleine kaarsjes.

We nemen ons voor morgen iets eerder te gaan en dan een taxi te nemen. Iets ontspannender dan fietsen en dan hebben we meer tijd in het oude centrum. We eten pizza bij “Good Morning Vietnam”, een tip van een ander Nederlands stel en een grote wens van Daan. De trip terug naar Palmview Villa gaat goed, ik ben blij als ik het bord aan de kant van de weg zie. Fietsen overdag is leuk, in de avond laat ik het graag aan anderen over. Slaap lekker!!

Vrijdag 24 juli
img_2464Vandaag staan we vroeg op om nog voor het ontbijt en vóór de extreme warmte een eindje te fietsen. Daan heeft de bokkenpruik op en wil niet mee. Uiteindelijk vertrekken we met z’n drietjes richting rijstvelden met het idee om een stukje op de kleine paadjes op het platteland te fietsen. Maar wat doe je als je geen kaart van de omgeving hebt, alles op elkaar lijkt en Daan mokkend op je kamer zit? Dan fiets je gewoon een inmiddels bekende weg en geniet je van alles wat er om je heen gebeurt.

Na ruim een half uur zijn we weer terug en staat Daan smachtend op ons te wachten. We hebben de hele villa voor onszelf, de laatste andere gasten zijn gisteren vertrokken. Ook het ontbijt is dus exclusief en heel intiem. De rest van de ochtend en een groot deel van de middag brengen we aan het zwembad door. Ook vandaag is het weer zonnig en erg warm. De schaduw aan de kant van het zwembad is fijn! Tussen de middag eten we “thuis” en kiezen we verschillende kleine voorgerechten die stuk voor stuk superlekker zijn. Wat boffen we toch met het eten in Vietnam! Voordat we opnieuw naar het oude centrum van Hoi An vertrekken, gaan de kids in het grote granieten bad met uitzicht op de tuin. We komen hier echt helemaal tot rust!

img_2556Aan het eind van de middag gaan we naar de oude stad, dit keer met de taxi. Het is nog licht en we kunnen de mooie oude gebouwen van het stadje goed bekijken. Overal is activiteit; mensen bouwen hun souvenir- en eetstalletjes op, er wordt gevaren op de rivier, kinderen verkopen geluksbootjes met daarin een kaarsje om te laten drijven in de rivier en op iedere hoek van de straat staan cyclo’s. Het is echt heel leuk om hier een paar dagen te zijn! We lopen wat rond, kopen een mini cyclo als souvenir en besluiten met z’n viertjes een ritje te maken door het oude centrum. Erg toeristisch natuurlijk maar Daan zijn gezicht glimt als hij weer in een cyclo mag.

We eten vanavond bij “Morning Glory” dat bekend staat om zijn eigen versie van het streetfood van Hoi An. Ook hier worden we weer verrast met mooie kleine verfijnde gerechtjes. Aan het eind van de avond wordt Sofie nog verwend met een mooie kimono en daarna is het tijd om terug te gaan naar de villa. Morgen gaan we een kookworkshop doen met z’n allen inclusief het kopen van alle ingredienten. Ik heb er zin in!

Zaterdag 25 juli
‘t is ff wennen, vanochtend hebben we de wekker weer gezet om 06.30 uur en we hebben allemaal moeite om ons bed uit te komen. Dit keer moeten we echt opstaan want we worden om 08.00 uur opgehaald. Time to get up for breakfast! Ook vanochtend zijn we de enige gasten aan het ontbijt, het begint te wennen om de hele villa voor onszelf te hebben. De kids worden weer verwend met pannenkoeken en wij beginnen met de inmiddels vertrouwde yoghurt met passievruchten. Die zijn lekker joh! Zoals gezegd worden we om 08.00 uur opgehaald en rijden we naar een lokaal koffiehuisje in het oude centrum van Hoi An waar we onze eerste koude Vietnamese koffie (met ijsklontjes én melk) drinken. En eerlijk is eerlijk, die koffie smeekt écht fantastisch! Jammer dat we het nu pas ontdekt hebben!

Er komt nog een groepje van vijf Australiërs bij en daarna zijn we compleet! We starten onze Hoi An tour op de markt waar we een aantal ingrediënten kopen voor onze kookworkshop. Het is een drukte van jewelste en we kijken onze ogen uit. Via een klein steegje lopen we naar de rivier waar we op een redelijk grote boor stappen. We maken een klein tochtje over de rivier en zien de vissers aan het werk. Niet veel later stoppen we bij het palmenbos en stappen we over op de traditionele ronde bamboe bootjes. Ze zien er niet stabiel uit maar blijken dat toch best te zijn. We roeien een stukje totdat we aankomen bij een dorpje aan de oever van de rivier. Hier blijkt het restaurantje te liggen waar we onze kookworkshop gaan volgen. Maar voordat het zover is mogen we eerst nog even vissen in een overvolle visvijver. Je zou dan zeggen dat het vangen van een vis (Tilapia in dit geval) geen probleem zou moeten zijn maar helaas. Niemand vangt iets! We doen nog een leuk spelletje en dan is het tijd om de handen uit de mouwen te steken.

img_2636We krijgen een eigen kooktafel met een eigen “kookcoach” tot onze beschikking en nadat we ons in de juiste outfit hebben gehesen kan het snijden en bakken beginnen. Sofie en Daan beginnen enthousiast aan het snijden van wortel en papaya. Op het menu staat een salade met garnalen en stukjes varkensvlees (en natuurlijk de fijngesneden papaya en wortel). Ook maken we zelf loempiaatje en bakken we kroepoek. Het is erg leuk om met z’n viertjes te koken en ondertussen wat op te steken van de Vietnamese keuken. Als de gerechten klaar zijn, eten we ze meteen op. Mmmmm, lekkerrrr!! In de “pauze” wil Daan graag nog even vissen. Hij heeft de smaak inmiddels goed te pakken en vangt maar liefst vier Tilapia vissen!! Hoe goed is dat! Supertrots natuurlijk wordt zijn vangst getoond in een pan om even later op het bord van één van de Australiërs gebakken terug te komen.

Tijdens het tweede gedeelte van de workshop maken we Vietnamese pannenkoekjes en gekruid varkensvlees in een stenen pot. Ook dat is super smakelijk en belangrijker nog, we hebben er allemaal lol in! Nadat we alles hebben opgegeten, is de tour ten einde en gaan we terug naar de villa. Tijd om te chillen in en om de pool. We sluiten de avond af met een diner aan de kade van de oude stad van Hoi An. Hier kan iedereen eten wat hij wil; pizza, kipnuggets met friet en gezond Vietnamees eten. De dagen vliegen voorbij in Hoi An. Nog één dag en dan reizen we door naar Ho Chi Minh City, ook wel Saigon genoemd. Onze vluchttijd is gewijzigd, we vertrekken een uur vroeger en moeten dus eigenlijk midden in de nacht opstaan. Let’s look at it from the bright side; we hebben nu een uur langer in HCMC. Maar eerst morgen lekker uitslapen. Truste!

Van luxe in HCMC naar eenvoud in de Mekong Delta

Maandag 27 juli
Het is nog helemaal donker als de wekker gaat en in stilte vertrekken we uit de villa. Een taxi brengt ons in ruim een half uur naar de nationale luchthaven van Da Nang. Het inchecken verloopt gesmeerd en niet veel later mogen we al instappen in een nieuwe kist van Vietjet Air. Van miss Hang hebben we pannenkoekjes, passievrucht sap en bananen als ontbijt meegekregen dus geen klef vliegtuig eten voor ons ;-).

img_2760Iets voor 08.00 uur landen we in Ho Chi Minh City (HCMC). Het is zonnig en droog, gelukkig anders dan de eerdere weersvoorspelling van regen en onweer. Er staat iemand op ons te wachten die ons meteen met het hectische verkeer van de stad laat kennis maken. We dachten dat Hanoi al druk was maar dat is nog niets vergeleken met HCMC! Vannacht slapen we in een hostel met de naam Townhouse 50. We worden vriendelijk ontvangen met een koude Vietnamese koffie en wat fruit.

Onze kamer is nog niet klaar en we besluiten het oorlogsmuseum te bezoeken. Het is de nummer één op Tripadvisor dus de verwachtingen zijn hooggespannen. Heel eerlijk gezegd valt het een beetje tegen. Het zijn voornamelijk foto’s van de gruwelen van de oorlog (wat anders?) waarbij de USA als grote boosdoener wordt gezien. Sofie laat het al snel afweten en Daan is met name geïnteresseerd in de grote hoeveelheid pistolen, bommen en granaten. We houden het al snel voor gezien.

img_2735Omdat HCMC toch de grote hoofdstad van Vietnam is, besluiten we naar een voorstelling in de opera te gaan. De show OA is een dans & acrobatiek voorstelling die gaat over het leven in het zuiden van Vietnam. Sofie & ik hebben er veel zin in, Daan & Edwin zijn sceptisch. Na het pittige bezoek aan het oorlogsmuseum vinden we dat we wel wat lekkers verdiend hebben. We gaan naar Swensen, een westerse ijswinkel, waar we ons laten verwennen met negen verschillende soorten ijs, een chocolade fondue en verschillende soorten fruit. Op de achtergrond top 50 muziek en de airco op koud. Wat wil een kind nog meer?

Via één van de grote parken lopen we van speeltuin tot speeltuin terug richting ons hotel. We vinden een hippe bar om te lunchen en bezoeken nog even de markt. Langzamerhand begint ons beeld van HCMC iets te veranderen. ‘s Avonds nemen we geheel in stijl de taxi naar het opera gebouw, een prachtig wit gebouw met veel Franse invloeden. Om 18.00 uur begint de show en we zitten allemaal op het puntje van onze stoel te kijken hoe de performers de meest waanzinnige dingen doen met bamboe bootjes en manden. Echt zeer de moeite waard. De avond sluiten we af in een toprestaurant op het dak van de 23e verdieping met een prachtig uitzicht over de stad. Zo kan het ook :-)

Dinsdag 28 juli
img_2836We hebben heerlijk geslapen in ons hostel, de fles wijn heeft daar vast en zeker ook aan meegeholpen :-) Vandaag vertrekken we richting de Mekong delta en zullen we in iets meer dan twee dagen reizen, eindigen in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Trung, onze gids, is precies op tijd, we moeten alleen nog even wachten op onze bus want die staat vast in het hectische verkeer van HCMC. Een kwartier later komt er een grote bus, met plaats voor we 16 personen, voorrijden. Dat is wel heel veel ruimte voor ons viertjes…

Na ruim twee uur rijden zijn we aangekomen bij onze eerste bestemming. We stappen op een iets grotere rivierboot en kunnen meteen genieten van alles dat zich op de rivier afspeelt. We bezoeken een bakstenen fabriek (nooit gedacht dat dat interessant zou kunnen zijn) en een werkplaats waar ze snoepjes maken uit kokosnoten (mmmmm, lekkerrrrr!!!). Daarna stappen we op de fiets en rijden we naar een plek waar de vrouwen matten maken van riet. Sofie & ik hebben het ook even mogen proberen, niet moeilijk maar wel erg tijdrovend. Bij de volgende stop krijgen we wat fruit en daarna fietsen we naar het restaurant voor een lokale lunch. Alles gaat heel gemoedelijk en de fietspaden gaan door allemaal groente- en fruitkwekerijen.

img_2855Voor de lunch krijgen we onder andere “Elephant fish”, die wordt opgediend in een soort standaard en ons nog aankijkt met zijn kraaloogjes. Gelukkig hoeven we deze vis niet zelf te fileren maar wordt dat gedaan door één van de dames van de bediening die behendig het vlees van het “afval” scheidt. We krijgen een Vietnamees rijstpapiertje met vis, sla, komkommer en ananas en het smaakt prima. Met de roeiboot gaan we door een prachtig landschap van palmbomen terug naar de grote boot en terug naar onze bus. We moeten nog twee uur rijden naar ons hotel in Can Tho.

We slapen in het Victoria hotel, een klassiek en Frans uitziend hotel met gelukkig een zwembad waar we met z’n alleen even heerlijk kunnen afkoelen. We eten in het restaurant van het hotel en gaan op tijd slapen. Morgen moeten we erg vroeg op, we gaan naar de drijvende markt van Can Tho.

Woensdag 29 juli
img_2798We hebben ons verslapen! Dat wil zeggen, een foutje met het zetten van het alarm op de telefoon maakt dat we in een half uur tijd moeten uitchecken en ontbijten. We hebben iets meer tijd nodig maar niet veel meer! Om 07.15 uur stappen we op de boot van het hotel en varen naar de drijvende markt. Deze ziet er iets anders uit dan de drijvende markten in Thailand. Grote boten drijven in het midden van de Mekong rivier en handelen hun waar. Aan het uiteinde van een grote bamboe stok hangt datgene wat ze te koop aanbieden zodat kopers dat kunnen herkennen. Erg grappig om te zien! Van een drijvend keukentje kopen we een broodje Banh Mi, een broodje met gekruid varkensvlees en echt heel lekker!

Via de markt op de kade gaan we terug naar de bus. We hebben een lange rit van maar liefst vier uur voor de boeg naar Chau Doc, vlak bij de grens van Cambodja. De kids luisteren muziek, Edwin & ik kijken hoe het landschap steeds vlakker wordt, de huisjes kleiner en armoediger. Hoewel de Mekong Delta door al zijn vruchtbare grond voor veel inkomsten zorgt, is daar niet veel van te zien als je door de dorpjes reist. We lunchen in het Victoria Chau Doc voordat we opnieuw op de boot stappen, dit keer richting een onder water gelopen bos. We zijn nog maar net vertrokken of een tropische bui met bliksem en onweer trekt over. Sofie heeft het niet meer en de regen komt met bakken tegelijk naar beneden. Hmmmm, moeten we dit wel willen? Hoe lang gaat die bui duren? We kijken het heel even aan maar als ook de bliksemschichten feller worden, besluiten we terug te keren naar Chau Doc. Dan maar een middagje ontspannen in ons hotel, ook geen straf :-)

img_2980We slapen vannacht in de Nui Sam Lodge, een hotel gebouwd op een berg en met een prachtig uitzicht over de omliggende heuvels en rijstvelden. We hebben een mooie kamer en belangrijker nog, een zwembad helemaal voor ons alleen met een schitterend uitzicht! Inderdaad helemaal geen straf! Vandaag is onze laatste dag in Vietnam, morgen reizen we per speedboot in ongeveer vijf uur via de Mekong rivier naar Phnom Penh. Vietnam is een prachtig land, de mensen zijn ontzettend aardig en behulpzaam, de diversiteit van het land is groot. Daarnaast kun je er super lekker eten. We hadden van tevoren gedacht dat Vietnam iets lastiger te bereizen zou zijn ten opzichte van Thailand maar hier moet ik echt op terug komen. Ben je op zoek naar je eerste Azie avontuur, ga dan naar Vietnam. Het land heeft ons in vele opzichten ontzettend verrast. Nu op naar Cambodja!

Op avontuur in Cambodja

Donderdag 30 juli
img_0797Vandaag verlaten we het prachtige Vietnam en gaan we een nieuw land ervaren, Cambodja! We hebben er allemaal erg veel zin in maar eerst hebben we nog een boottocht van ruim vijf uur te gaan voordat we voet aan wal zetten in Phnom Penh. Na een snel ontbijt op onze berg, worden we met onze touringcar naar de boot gebracht. Het is een deels overdekte speedboot met ruimte voor zo’n 25 passagiers. Nadat de boot is volgetankt, vertrekken we vol gas richting de eerste grenspost.

We hebben een mooie plek direct achter de kapitein en omdat het aan de voorkant vrij open is ook voldoende frisse lucht. Ik heb altijd wat stress voordat ik op een boot stap. Sofie, Daan en ik hebben niet zulke zeebenen en worden al snel zeeziek. Toch heb ik het gevoel dat het vandaag helemaal goed gaat komen. De eerste grenspost is die van Vietnam. Hier krijgen we een stempel om het land te verlaten. We kunnen niet meer terug op dit visum, er is géén weg meer terug! Bij de tweede post krijgen we ons visum voor Cambodja. Wat de kosten voor dit visum precies zijn, weten we niet. Er wordt wat geld over en weer geschoven en al snel kan iedereen weer terug op de boot. Als laatste stoppen we bij de grenspost van Cambodja en ontvangen we weer een batterij aan stempels. Één ding weet ik zeker, we komen terug met een grote hoeveelheid stickers en stempels in ons paspoort. Hoe cool is dat! In ruim drie uur varen we over de grote en machtige Mekong rivier naar Phnom Penh.

Onderweg zien we drijvende vissersdorpen (we ruiken ze al van ver door het speciaal soort vissenvoer dat ze zelf maken. Dode en rotte vis, bah!), vissers en mensen aan het werk aan de oevers van de rivier. Het is soms net een film die voor onze ogen wordt afgespeeld, een beetje surrealistisch misschien. Maar we zijn hier toch echt! Vlak voordat we in Phnom Penh aankomen, krijgen we nog even een tropische regenbui op ons dak. Gelukkig zitten we overdekt maar het is toch wel spannend om de kapitein naar buien te zien turen zonder ruitenwissers en met een zicht van een paar meter. Hier moet je geen groot schip tegen komen. Zo snel als de bui is opgekomen, zo snel houdt de stortregen ook weer op en is er slechts wat kleine druppels. Tja, rainy season hé…

Wat ons opvalt als we aankomen is dat de architectuur in Cambodja echt anders is dan in Vietnam. Het koninklijk paleis heeft veel overeenkomsten met het paleis in Thailand. Ook zien we weer tuk tuks maar net even anders dan in Thailand. Het is een soort koetsje achter een brommer. We vinden het toepasselijk om met de tuk tuk naar ons hotel, The Kabiki, te gaan. Maar hoeveel moet je voor zo’n ritje betalen? We hebben de Dong ingeruild voor de Cambodjaanse Riel maar hebben eigenlijk nog geen idee wat alles hier moet kosten. Voor $7 (blijkbaar is de dollar een populair betaalmiddel hier) laten we ons naar het hotel brengen. We stoppen voor een afgesloten straat waaraan ons hotel blijkt te liggen. Op een mooie locatie blijkt later, direct naast het huis van de premier met op iedere hoek van de straat bewaking.

img_3104The Kabiki is een mooi wit koloniaal huis in een groene tuin met zwembad en ruime familiekamers. We worden warm ontvangen met een koud handdoekje en een verse limejuice. Dit begint goed! De kamer is mooi met een stapelbed voor de kids. We nemen een late lunch en proberen meteen het nationale gerecht Amok uit, een soort curry van vis met rijst. Mmmmm, heerlijk! De kids springen meteen in het zwembad dat voor het eerst een beetje koud aanvoelt. Misschien door de regenbui en het feit dat er weinig zon direct op het zwembad schijnt? De buitentemperatuur voelt zelfs een beetje koud (maar het zal waarschijnlijk nog steeds een graadje of 28 zijn).

Aan het eind van de middag trekken we de stad in. We beginnen bij 240 street en komen daar eigenlijk niet meer weg. Het ene leuke boetiekje na het andere, afgewisseld door een trendy restaurantje of coffeeshop. Zo hebben we ons Phnom Penh helemaal niet voorgesteld! We eten in The 240, een top plekje met gezellige bediening, heerlijke wijn en fantastisch eten. Ook in deze stad gaan we het prima naar onze zin hebben. Morgen hebben we (nog) geen plannen. Eerst een beetje uitslapen en daarna zien we wel. Fijne nacht!

Vrijdag 31 juli
img_3056Wat hebben we lekker geslapen in ons nieuwe onderkomen in Phnom Penh! Vandaag doen we lekker rustig aan, geen ambitieuze plannen. We ontbijten aan het zwembad en krijgen allerlei lekkere dingen voorgeschoteld. Vooral het brood is super lekker maar dat is niet zo gek als je bedenkt dat de Fransen een lange tijd in Cambodja hebben gezeten. We besluiten een bezoek te brengen aan het koninklijk paleis waar de huidige koning van Cambodja ook nog woont. Daardoor zijn niet alle gedeeltes te bezoeken maar de wat wel te bezoeken is, is overweldigend mooi.

Het weer is trouwens opgeklaard en de zon schijnt genadeloos op ons hoofd. Gisteren dachten we nog dat we het niet meer zo warm zouden hebben deze vakantie maar daar moeten we nu op terug komen. Het zweet loopt in straaltjes over onze rug! We drinken een drankje in Daughters, een leerrestaurant voor meisjes die zijn gered uit de seksindustrie en die de kans krijgen op een beter bestaan. Weer ben ik blij dat mijn wiegje in Nederland heeft gestaan en ik de kans heb gekregen om het leven te leiden dat ik leef met mijn gezin. Het gemiddeld daginkomen van een Cambodjaan is $5 en daar moet ‘ie echt heel hard voor werken.

Als we een beetje zijn afgekoeld, gaan we naar de centrale markt. Een markant rond gebouw met alles wat je je maar voor kunt stellen. Veel bling bling, nepkleding en natuurlijk bijzondere dingen om te eten. Wij zijn op zoek naar de gefrituurde vogelspin die al een tijdje op het wensenlijstje van Daan staat. Zo op het eerste gezicht kunnen we ‘em niet vinden maar dan zien we een toerist die de felbegeerde spin in zijn handen heeft. Gelukkig is hij bereid ons naar het stalletje te brengen en niet veel later heeft Daan zijn eerste vogelspin in een plastic zakje.

img_3114We nemen de tuk tuk terug naar het hotel en besluiten de rest van de middag aan het zwembad te blijven. Daan & Sofie hebben afgesproken met twee Nederlandse jongens en als zij ook aanwezig zijn, kan de vogelspin opgegeten worden. Ik ben super verrast als ik zie dat Daan de eerste poot in zijn mond steekt. Ook de andere jongens willen wel een pootje proberen en dat kunnen Edwin & ik natuurlijk niet achter blijven. Hoe het smaakt? Droog, beetje gekruid en niet zoals verwacht. Eigenlijk vindt iedereen het wel okay. Daan neemt ook nog een gedeelte van het lijfje maar dat valt minder in de smaak. Wat een ervaring!!

Aan het eind van de middag krijgen we weer een tropische bui op ons hoofd die de rest van de middag en avond aanhoudt. Voor de kids geen probleem, zij spelen met hun nieuwe vriendjes op hun ipads. Wij kletsen met hun ouders onder het genot van een biertje. Vanavond is onze laatste avond in Phnom Penh. Morgen reizen we per taxi naar Siem Reap. Eerst nog even eten in restaurant Friends, een leerrestaurant voor jongeren met waanzinnig lekker Khmer eten. Mmmmm, dat wordt thuis wel weer even wennen als we zelf moeten koken.

Zaterdag 1 augustus
Gelukkig is het weer opgeklaard na de tropische bui van gisteren. We ontbijten ontspannen aan de rand van het zwembad en hebben wel weer zin om meer van Cambodja te zien. Gelukkig maar want vandaag reizen we 320 km noordwaarts van de hoofdstad naar het noordelijk gelegen Siem Reap. Volgens de chauffeur doen we daar tussen de zes á zeven uur over, afhankelijk van het verkeer en de staat van de weg.

img_3123Om 08.30 uur vertrekken we en het is lastig om de stad uit te komen. De weg is slecht, er staat veel water en overal langs de weg wordt gewerkt. We zien “tuk tuk bussen” en allerlei andere bijzondere voertuigen. De huisjes langs de kant van de weg zijn een stuk armoediger dan we tot nu toe gewend zijn. Onderweg stoppen we bij de oude hoofdstad van Cambodja, Udong. We klimmen 529 treden naar de hoogte pagodes en hebben een schitterend uitzicht over de omgeving. We zijn vrijwel de enige toeristen en dat voelt ook wel gek. We delen de laatste ballonnen uit aan wat kindjes die we op de heuvel tegen komen. Leuk om te zien dat ze echt geen idee hebben wat een ballon eigenlijk is. Met ruim 34 graden op de teller en in volle zon is het op de berg warm. We gaan snel terug naar de taxi, terug naar de airco. De weg is afwisselend goed en dan weer modderiger met kuilen. Langs de weg staan kleine houten huisjes. Het landschap van Cambodja is vlak en leeg. Toch wel anders dan ik me had voorgesteld.

img_0835Tegen 16.00 uur komen we aan bij ons hotel waar we een onaangename verrassing krijgen. Het blijkt dat de familiekamer die wij hebben geboekt dubbel geboekt is en dus niet beschikbaar voor ons. We krijgen een alternatief aangeboden in de vorm van twee kamers op twee verschillende verdiepingen en helemaal van hout. De kamers voelen niet fijn en ook hebben we het idee dat we alleen in dit gedeelte van het hotel zitten. Omdat het maar voor één nacht is, proberen we ons erover heen te zetten. We springen het mooie zwembad in en nemen een drankje. Toch blijft het gedoe met de kamer me dwars zitten. Ik vraag aan de receptie of het toch mogelijk is voor vanavond een andere kamer met bad te krijgen en dat lukt. In afwachting van het gesprek met de manager later vanavond maken we er het beste van. De kamer is mooi, we komen alleen een bed tekort maar dat hebben we al eerder opgelost.

Na het diner spreken we met de manager. Helaas krijgen we opnieuw minder goed nieuws want de geboekte familiekamer blijkt ook de andere nachten helaas niet beschikbaar. Ongemakkelijk vertelt de manager de verschillende alternatieven. Echt blij worden we er niet van maar veel keus voelen we niet. Morgen verhuizen we naar een suite met twee bedden die mooier zou moeten zijn dan de kamer die we nu hebben. Zo kan het dus ook; we hebben het alleen nog niet eerder meegemaakt. Morgen gaan we naar de tempels van Angkor. Heel veel zin in!

De geheimen van Angkor

Zondag 2 augustus
img_3182Om 07.00 uur hebben we afgesproken met onze Angkor gids, Chhaya. De nacht had beter gekund, met z’n drietjes in één bed is niet zo goed bevallen. Gelukkig hebben we een goed vooruitzicht, naar de tempels en als we terug komen een betere kamer. Chhaya blijkt een gezellige gids te zijn die dit er in zijn vrije tijd bij doet. In het “echte” leven is hij leraar op het voortgezet onderwijs. Het hele complex met alle tempels is alleen toegankelijk met een pas. Wij kopen een driedaagse pas voor $40. De kids mogen gratis naar binnen.

Als eerste bezoeken we de Bayon van Angkor Thom, een prachtig complex dat je kunt bereiken door één van de vier poorten met daarop vier gezichten die elk naar een windstreek kijkt. Eerst rijden we over een brug met aan beide zijden grote beelden, de linkerkant de goden (blije gezichten), aan de rechterkant de demonen (duistere gezichten). De tempel is eigenlijk niet te beschrijven, zo groots en indrukwekkend. Iedere pilaar of zuil heeft versieringen en overal is over nagedacht. Daarnaast zijn er prachtige galerijen en mooie doorkijkjes naar andere gedeeltes van de tempel. Chhaya weet ons goed om de mensenmassa’s heen te leiden en heeft ook nog eens oog voor de mooiste fotospots. Hij heeft er lol in om ons iedere keer weer op een mooie plek “neer te zetten”. Links en rechts worden we ingehaald door grote groepen Chinezen die op ieder hoek staan met hun selfie sticks.

img_3219Angkor Thom is de één na grootste tempel, de grootste is Angkor Wat. Die staat als tweede op het lijstje. Heel indrukwekkend ook, groots en eigenlijk niet voor te stellen dat zo’n complex ruim 900 jaar geleden is gebouwd. Angkor Wat heeft verschillende niveaus, het hoogste niveau mogen we beklimmen maar voor kids vinden ze dat hier te gevaarlijk. Met tegenzin blijven Sofie & Daan beneden. Een langgekoesterde droom komt in vervulling; wij zijn bij de tempels van Angkor. Hoe cool is dat? We lunchen buiten het terrein en krijgen van Chhaya even “vrijaf” zodat de kids kunnen afkoelen in het zwembad. In de middag bezoeken we de tempels van Ta Prohm en Pre Rup, de eerste ook wel bekend van de film Tomb Raider. Deze tempel staat in het oerwoud en is deels overwoekerd met struiken en eeuwenoude bomen. De omgeving is echt heel erg surrealistisch, de oude stenen in verschillende kleurschakeringen. Nadat de grote bussen weg zijn, hebben we de site bijna helemaal voor onszelf. En Chhaya blijft maar foto’s schieten :-)

Na vier tempels is het genoeg geweest. Chhaya rijdt ons terug naar het centrum van Siem Reap war we een bezoek brengen aan de “old market”. Het stikt hier van de souvenir stalletjes en echte namaak ;-). Daan koopt voor $10 een echte beatbox van Dr Beatz en is helemaal de koning. De regen barst los boven Siem Reap en al snel lopen ook de straten vol. Wat hebben we vandaag geluk gehad zeg! We rennen van de markt naar het eerste de beste restaurantje en kijken hoe de straat verandert in en kleine rivier. De tuk tuk die we terug nemen naar ons hotel is helemaal dichtgemaakt en in het donker hopen we stilletjes dat de chauffeur echt weet waar ons hotel is. Wij hebben namelijk géén idee!!

Zondag 3 augustus
img_3276We hebben om 08.00 uur met Chhaya afgesproken en kunnen vanochtend dus een beetje “uitslapen”. We zullen in Nederland waarschijnlijk geen issues hebben met het opnieuw vroeg opstaan, we hebben het ritme in Vietnam maar ook in Cambodja gewoon volgehouden. Met ons en het hotel is het eigenlijk niet meer goed gekomen. We hadden hoge verwachtingen maar zo zie je maar, uiterlijk en een hogere prijs zegt niet altijd iets over de kwaliteit. De kids hebben het nog steeds over het Rising Dragon Hotel terwijl de kamers daar toch echt heel simpel waren. We vertrokken wel met een heerlijke taart in de nachttrein naar Hue. Het voelt al zo lang geleden, we hebben veel gezien en ondernomen. Toch zijn we (nog) niet reismoe. Gelukkig maar want we hebben nog een paar dagen met nieuwe belevenissen voor de boeg!

Vanochtend neemt Chhaya ons eerst mee naar de tempel die het verst van Siem Reap verwijderd ligt, Banteah Srey. Het is de tempel van de vrouwen, en erg populair op dit tijdstip met busladingen vol Chinese toeristen. De tempel is echt prachtig maar het is soms moeilijk door al die mensen met hun iPhones heen te kijken. Op de terugweg rijden we door authentieke dorpjes en zien we hoe de vrouwen suiker maken uit suikerriet. Hoe anders is het leven op het platteland in vergelijking met de stad. In iedere tempels komen er ook hordes, met name vrouwen en kinderen, op ons af om spullen te verkopen. Met een ietwat zeurderige stem zeggen ze “buy something from me, pleeeeaaaaase”.

img_3423De tweede tempel lijkt erg op Pre Rup maar net even anders. De zon schijnt en het is erg warm. We moeten onze benen en schouders bedekken, de kleding plakt tegen onze huid en de straaltjes lopen over onze rug. Gelukkig is het droog, we mogen niet klagen! We stoppen in het nationale park voor een snelle lunch, dit keer iets minder smakelijk dan we gewend zijn. Tja, het kan niet iedere dag feest zijn. Na de lunch bezoeken we nog twee tempels (pffff, ik word wel een beetje tempelmoe nu), Banteay Samre en Preah Kham. Last but certainly not least! Ook deze tempel staat in het bos, de bomen groeien deels op en over de tempels. Verder heeft deze tempel ook prachtige gangen en is het er heerlijk rustig!

Na twee dagen kan ik echt zeggen dat we voorlopig even klaar zijn met oude stenen. De kids verlangen naar een zwembad en (hoe mooi alles ook is) genoeg is genoeg. Chhaya brengt ons terug naar het hotel en we nemen afscheid. We hebben ontzettend veel geleerd en Chhaya beschikt ook over een gezonde dosis humor waardoor we af en toe ook lekker hebben kunnen lachen. Edwin en ik genieten bij het zwembad van een welverdiende cocktail tijdens happy hour, de kids zijn niet weg te slaan uit de pool. Vanavond is onze laatste avond in Cambodja. Morgen vliegen we naar Bangkok. Straks gaan we op zoek naar een echt Cambodjaans einddiner, bij mij staat Amok in elk geval hoog op mijn verlanglijstje!

One night in Bangkok

Dinsdag 4 augustus
img_0858Vandaag vliegen we van Siem Reap naar Bangkok. De kids gaan voor het ontbijt nog even zwemmen. Toch wel een luxe hoor, een zwembad voor je deur bijna helemaal alleen voor jezelf! We rijden met twee tuk tuks naar het vliegveld. Onderweg kijken we nog eens goed hoe groot het onderlinge verschil is tussen de drie Aziatische landen, Vietnam, Cambodja en Thailand. De weg is erg rustig, met hier en daar een tuk tuk en ook op het vliegveld zijn we eigenlijk zo klaar. De vlucht met Asia Airlines naar Bangkok duurt een klein uurtje en voor we het weten verzamelen we weer twee nieuwe stempels in ons paspoort.

Welkom in Thailand! Met de taxi worstelen we ons door het drukke verkeer van Bangkok, op weg naar ons hotel in het hart van de stad. Het blijkt een strak wit & hip stadshotel te zijn met een loungeterras op de 9e etage, een bar/restaurant op de 20e etage en een top kamer met een extra ruimte met een stapelbed voor de kids. Hier gaan we het weer erg fijn hebben. We besluiten meteen weer op pad te gaan want we willen nog wat winkelen in de MBK. Nog niet alle souvenirs zijn binnen en we zijn ook reuze benieuwd of de kids zich de MBK nog herinneren van vier jaar geleden. We gaan linea recta naar de vijfde etage waar zich (als we ons dat goed herinneren) een food court bevindt. Iedereen kiest waar ‘ie trek in heeft. Sofie & Daan gaan voor saté, Edwin voor brood met dips en ik ga voor een echte Thaise groene curry. Mmmmmm, heerlijk!!! We zullen deze vakantie zeker niet afgevallen zijn.

Daarna zoals gezegd gaan we per etage op zoek naar de koopjes. Daan wil een “in ear” koptelefoon, Sofie is op zoek naar coole telefoonhoesjes. We kijken opnieuw onze ogen uit. Iedere vierkante meter is gevuld met winkeltjes waar muziek uit de speakers schalt en lichtjes in verschillende kleuren de boel nog feestelijker maakt. Als we de MBK bijna uitlopen, komen we door een galerij met alleen maar nagelstudio’s. Thaise meisjes versieren hier je nagels voor ongeveer €6. Sofie haar ogen beginnen te glimmen, een echte prinses heeft immers ook mooie nagels nodig? Voor Edwin & Daan is dit te veel van het goede. Zij zoeken een restaurantje op terwijl Sofie haar nagels in een klein half uur worden omgetoverd in ware kunstwerkjes.

img_0867Tegen achten nemen we een disco tuk tuk terug naar het Centara Watergate, dit was een grote wens van Daan. Dansend achter in de tuk tuk, tussen de uitlaatgassen van auto’s, bussen, brommers en overig gemotoriseerd verkeer, hebben we de tijd van ons leven. We eten op het dakterras van het hotel met een mooi uitzicht over de stad. We zijn nog naar even in Bangkok maar toch voelt het al weer als een mini vakantie. Dat moet je hebben!

Groot, groter, grootst

Woensdag 5 augustus
Pfffff, wat een rare vlucht hebben wij gehad! Als één van de weinige toeristen tussen allemaal Emirati die er toch wel erg andere gewoonten op na houden. Bovendien bestond meer dan de helft daarvan uit zeer kleine kinderen waar de ouders nauwelijks naar omkijken. Er wordt over stoelen geklommen, afval ligt overal bezaaid door het vliegtuig. Verschrikkelijk! Onze kids zitten ondertussen de uurtjes weg te kijken voor hun supergrote TV scherm met de nieuwste films en games. Helaas ben ik door al dat gedoe in het vliegtuig wel mijn ereader vergeten mee te nemen. Balen! Hoop dat ze ‘em alsnog vinden en meenemen.

Ons hotel, Novotel Suites ligt direct naast één van de grootste malls ter wereld, de Mall of the Emirates. Deze mall heeft een eigen pretpark, skihal, een aquarium en nog veel meer. We zullen vandaag niet al te veel buiten komen. De temperatuur is zo’n 42 graden Celsius en het koelt hier nauwelijks af! We kunnen de airco van de mall goed gebruiken. Het hotel is prima maar niet de kitscherige luxe waar we een beetje op gehoopt hadden.

In Dubai is het in de zomer niet druk (vind je het gek met deze temperaturen). Een leer voor de (eventuele) volgende keer, je hoeft dus niet ruim van tevoren te boeken hier. We zijn moe van de vlucht en hebben bovendien een tijdverschil van drie uur weg te werken. We kiezen voor roomservice en eten een pizza op de kamer. Daarna duikt iedereen zijn eigen bedje in. Slaap lekker!

Donderdag 6 augustus
img_3558Dubai, de stad van extremen. Groot, groter, grootst is hier zeker van toepassing en wij gaan dat vandaag een beetje ervaren. Edwin & ik hebben gemengde gevoelens. We hebben net vier weken rondgetrokken in het prachtige Azië waar kapitalisme niet op nummer één lijkt te staan. De kids zijn echter opgewonden. Vandaag is de dag dat Daan zijn droom uitkomt; hij gaat naar het grootste gebouw ter wereld! Na het ontbijt nemen we de skytrain naar de Dubai Mall. We moeten een klein stukje buiten lopen en dat valt ons zwaar. Het is zoooooo warm! Gelukkig blijven we de rest van de dag vrijwel binnen in de airco.

img_3501De Dubai Mall ligt naast de Burj Khalifa en is het grootste winkelcentrum ter wereld. Met een plattegrond in de hand gaan we op zoek naar de extreme dingen in deze mall. Zo is er bijvoorbeeld ‘s werelds grootste aquarium (10 miljoen liter water). Van een afstandje (want anders moet je een hoop Dirham betalen) kijken we naar roggen, haaien en andere prachtige vissen. Daarna lopen we naar de grootste snoepwinkel ter wereld (met een soort sushi lopende band waar in dit geval snoep voorbij komt). Wat een walhalla voor kinderen maar ook voor volwassenen! Ook is er een overdekte ijsbaan in de Dubai Mall. We kijken onze ogen uit.

Als we de opa’s en oma’s via Facetime van al dit spektakel willen laten meegenieten, komen we erachter dat je dat in dit land niet mag. Facetime wordt geblokkeerd. Dat is dan weer heel apart. Ook is Dubai niet alleen in vergelijking met Azië duur, de prijzen liggen ook boven datgene wat we in Nederland gewend zijn te betalen. Shoppen (zelfs in de uitverkoop) is financieel gezien niet interessant voor kleding maar alle merken (inclusief alle grote ontwerpers) zijn wel aanwezig. Het lijkt alsof de mensen in deze mall allemaal een goed gevulde beurs hebben, wij houden het vandaag op kijken :-) Rond het middaguur wagen we ons even buiten om naar de Burj Khalifa te kijken. Dit gebouw is zóóóóóó groot en past zelfs niet in één keer op de foto. Spannend hoor dat we daar later vandaag ook echt op gaan.

img_3545We lunchen in een restaurant aan de Dubai Fountain, uiteraard de grootste fontein ter wereld. Voordat we naar de Burj gaan, bezoeken we nog even het indoor pretpark van de mall want dat mag natuurlijk niet ontbreken. De kids gaan op een reuze-glijbaan, maken een ritje in een safari jeep en mogen een paar spelletjes spelen. Daarna is het eindelijk tijd om naar de Burj Khalifa te gaan. Met een lift worden we in precies één minuut naar de 124e etage gebracht. Dat is wel echt te gek! Boven aangekomen heb je een prachtig uitzicht over de stad. Niet helemaal helder helaas maar toch. Daan en Sofie vinden dat het nog wel meevalt met de hoogte maar als je neerkijkt op andere hoge gebouwen in de buurt van de Burj dan weet je dat je héééél hoog staat. Nadat we de fontein ook uit de lucht hebben gezien, gaan we terug naar beneden. Daan zijn droom is in vervulling gegaan!

img_3567Het wordt al donker en we zoeken een plekje buiten in een restaurant aan de waterkant om de fontein ook in het donker te kunnen bewonderen. Ieder half uur is er een nieuwe “voorstelling” op muziek en eerlijk is eerlijk, het is echt adembenemend. Het is nog steeds bijna 40 graden buiten en het valt ons zwaar. Eetlust hebben we niet, we drinken veel en zoeken snel de airco van de mall weer op. We hebben alles gezien, tijd om terug te gaan naar het hotel. Daar krijgen we goed nieuws, de ereader is gevonden!! Fijn!! Nu nog zorgen dat ik ‘em terug krijg maar ook dat komt vast en zeker goed. Morgen vliegen we naar Düsseldorf, het laatste stukje van onze prachtige reis. Wat hebben we veel gezien en gedaan!